ผุสิตกัมมิยเถราปทาน

ผุสิตกัมมิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้ได้รับยกย่องว่ามีกลิ่นหอมฟุ้งกระจายออกจากร่างกายอยู่เสมอ โดยเหตุการณ์เกิดขึ้นในสมัยของพระวิปัสสีพุทธเจ้า ขณะที่พระองค์ประทับอยู่ ณ สังฆาราม พร้อมด้วยพระขีณาสพ ๘ ล้านรูป ในครั้งนั้นท่านได้นุ่งห่มด้วยหนังเสือและเปลือกไม้ ถือขันน้ำที่อบด้วยดอกไม้เข้าไปเฝ้าพระพุทธองค์ เมื่อมีจิตเลื่อมใสจึงได้ประพรมน้ำอบดอกไม้เหล่านั้นถวายแด่พระพุทธเจ้า ด้วยบุญกุศลอันยิ่งใหญ่นี้ พระวิปัสสีพุทธเจ้าจึงได้ทรงพยากรณ์ถึงผลบุญที่ท่านจะได้รับในอนาคต

ผลแห่งบุญกุศลที่ท่านได้สั่งสมไว้ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาล ทั้งในภพภูมิของมนุษย์และเทวโลก ดังนี้:

• อานิสงส์ในเทวโลกและมนุษย์โลก: ท่านได้เป็นราชาแห่งทวยเทพถึง ๒,๕๐๐ ครั้ง และได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ในมนุษย์โลกอีก ๒,๕๐๐ ครั้ง โดยมีพระนามว่า "ผุสิตะ" ในทุกภพภูมิที่ไปเกิด
• คุณวิเศษทางกายภาพ: ร่างกายของท่านจะมีกลิ่นหอมประดุจไม้จันทน์หอมฟุ้งกระจายไปไกลถึงครึ่งโยชน์ ไม่ว่าท่านจะไปปรากฏตัว ณ ที่ใด ผู้คนรอบข้างจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมอันเป็นทิพย์นี้ อีกทั้งต้นไม้ กิ่งไม้ หรือแม้กระทั่งหญ้าในบริเวณใกล้เคียงยังส่งกลิ่นหอมตามใจนึกของท่านอีกด้วย
• ผลสัมฤทธิ์ในชาติปัจจุบัน: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านสามารถกำจัดกิเลสทั้งปวงจนหมดสิ้น บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้ทรงคุณวิเศษและปฏิสัมภิทาญาณ ๔ ถือเป็นการตอบแทนผลบุญที่ได้กระทำไว้เมื่อหนึ่งแสนกัปที่ผ่านมา ซึ่งตลอดระยะเวลานั้น ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยแม้แต่ครั้งเดียว

บทเรียนสำคัญจากพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึงอานิสงส์ของการถวายเครื่องหอมและการบูชาพระพุทธเจ้าด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธาอย่างสูงสุด ซึ่งส่งผลให้ผู้กระทำได้รับความสุขทั้งในโลกียวิสัยคือยศถาบรรดาศักดิ์ และโลกุตตรวิสัยคือการหลุดพ้นจากกิเลสเครื่องเศร้าหมองทั้งปวง