ปภังกรเถราปทาน

ปภังกรเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระปภังกรเถระ ผู้ได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่จากการทำความสะอาดและบูรณะเจดีย์ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในสมัยพระพุทธเจ้าพระนามว่า ปทุมุตตระ ท่านได้เกิดเป็นคนงานป่า ได้พบเจดีย์ที่ชำรุดทรุดโทรมปกคลุมไปด้วยหญ้าและเถาวัลย์อยู่ในป่าลึกที่เต็มไปด้วยสัตว์ร้าย ด้วยจิตศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธองค์ ท่านจึงได้จัดแจงถางหญ้า ตัดเถาวัลย์ และทำความสะอาดพื้นที่รอบเจดีย์นั้นจนสะอาดสะอ้าน แล้วจึงกราบไหว้ด้วยความเคารพสูงสุดก่อนจะเดินทางกลับ

ผลบุญจากการกระทำอันเป็นกุศลในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์มหาศาลตลอดการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสาร ดังนี้:

• อานิสงส์ทางสวรรค์และมนุษย์: ได้เสวยทิพยสมบัติในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ถึง 300 ครั้ง และได้เสวยสมบัติจักรพรรดิราชาในโลกมนุษย์ถึง 25 ครั้ง โดยมีโภคสมบัติอุดมสมบูรณ์ไม่ขาดแคลน
• ความสะดวกสบายในชีวิต: เมื่อเดินทางไปในป่า สัตว์ร้ายและอุปสรรคต่าง ๆ เช่น ตอไม้หรือหนาม จะหลบหลีกไปเอง ไม่มาขวางทาง
• อานิสงส์ด้านร่างกาย: ร่างกายสมบูรณ์ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ ไม่ว่าจะเป็นโรคเรื้อน ฝี เกลื้อน หรือโรคผิวหนังต่าง ๆ แม้แต่จุดเล็กน้อยก็ไม่เคยปรากฏบนร่างกาย
• อานิสงส์ด้านรูปโฉมและจิตใจ: ท่านมีผิวพรรณงดงามดั่งทองคำและมีรัศมีสว่างไสว จิตใจผ่องใสตั้งมั่นเป็นสมาธิได้ง่าย สิ่งที่ไม่น่าปรารถนาจะหลีกหนีไป สิ่งที่น่าปรารถนาจะเข้ามาหาเสมอ

ในท้ายที่สุด ท่านได้บรรลุเป็น พระอรหันต์ ผู้มีปฏิสัมภิทา 4 ในภพชาติปัจจุบัน ท่านกล่าวด้วยความซาบซึ้งว่าตลอดระยะเวลาหนึ่งแสนกัปที่ผ่านมานับตั้งแต่ได้กระทำบุญนี้ ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย การทำความสะอาดเจดีย์ของพระพุทธเจ้าด้วยจิตศรัทธาอันบริสุทธิ์ จึงเป็นทางมาแห่งความสุขและความสำเร็จสูงสุด ทั้งในทางโลกและทางธรรมจนถึงมรรคผลนิพพาน