สรณคมนิยเถราปทาน

สรณคมนิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้ได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่จากการถึงพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง โดยท่านได้กล่าวถึงเหตุการณ์ในอดีตเมื่อ 31 กัปที่ผ่านมา ขณะที่ท่านกำลังเดินทางโดยเรือลำเดียวกันกับภิกษุรูปหนึ่งและนักบวชนอกศาสนา (อาชีวก) ในระหว่างการเดินทางนั้น เรือเกิดอับปางลงกลางทาง ภิกษุรูปนั้นได้ให้ท่านยึดถือเอาพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งในยามคับขัน ซึ่งการตั้งจิตถึงพระรัตนตรัยในครั้งนั้นเอง ได้กลายเป็นเหตุปัจจัยสำคัญที่ส่งผลให้ท่านไม่เคยไปสู่ทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลานับตั้งแต่กัปนั้นเป็นต้นมา

หัวใจสำคัญของพระสูตรนี้เน้นย้ำถึง "อานิสงส์ของการถึงพระรัตนตรัย" ว่าเป็นมหากุศลที่ทรงพลัง แม้จะเป็นเพียงการระลึกถึงในสถานการณ์คับขันแต่หากจิตมีความเลื่อมใสอย่างแท้จริง ย่อมสามารถปิดกั้นอบายภูมิและนำพาชีวิตไปสู่สุคติภูมิได้เสมอ จนกระทั่งในภพชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้สมบูรณ์ด้วยปฏิสัมภิทาญาณและวิชชา 3 ทำกิจของพระพุทธศาสนาสำเร็จบริบูรณ์แล้ว

• หลักธรรมสำคัญ: สรณคมน์ (การถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นที่พึ่ง)
• อานิสงส์: การปิดกั้นทุคติภูมิและเป็นปัจจัยสู่การบรรลุธรรม
• ผลสำเร็จ: บรรลุพระอรหันต์ผู้ประกอบด้วยปฏิสัมภิทา 4

บทสรุปของเรื่องนี้แสดงให้เห็นถึง อานุภาพแห่งศรัทธา ที่มีต่อพระรัตนตรัยว่าเป็นเสมือนที่พึ่งอันเกษมและปลอดภัยที่สุดสำหรับเวไนยสัตว์ ทั้งในยามปกติและยามที่ชีวิตต้องเผชิญกับวิกฤตการณ์ ความดีงามที่ท่านได้สร้างไว้ในอดีตส่งผลต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน ทำให้ท่านได้หลุดพ้นจากวัฏสงสารและเข้าสู่กระแสพระนิพพานตามรอยพระศาสดาอย่างงดงาม