สัพพกิตติกเถราปทาน

สัพพกิตติกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการ ซึ่งได้บำเพ็ญกุศลด้วยการสรรเสริญพระคุณของ พระปทุมุตตรพุทธเจ้า โดยในสมัยนั้นท่านเกิดเป็นดาบสผู้ทรงศีล ได้เห็นพระพุทธองค์เสด็จมา จึงเกิดความเลื่อมใสอย่างยิ่ง ท่านได้นำเครื่องหอมคือ กาลานุสารีย์ มาถวายและลาดผ้าบังสุกุลที่เท้าของพระพุทธองค์ จากนั้นได้กล่าวสรรเสริญพระพุทธคุณด้วยคาถา 10 บท ซึ่งเปรียบพระพุทธองค์เสมือนดั่งผู้ชี้ทางสว่าง แสงสว่างแห่งปัญญา ผู้ทำลายข่ายแห่งทิฐิ และเป็นที่พึ่งของสัตว์โลกทั้งหลาย

ด้วยผลบุญจากการสรรเสริญพระคุณของพระพุทธเจ้านั้น พระปทุมุตตรพุทธเจ้าทรงพยากรณ์ว่า ท่านจะได้รับความสุขในเทวโลกตลอด 6 หมื่นกัป และได้เป็นเจ้าแห่งเทวดาทั้งหลาย ในภพชาติสุดท้ายท่านจะได้ออกบวชใน ศาสนาของพระโคตมพุทธเจ้า ละเว้นจากบาปทั้งปวง บำเพ็ญเพียรจนสิ้นอาสวะกิเลสและบรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้บริสุทธิ์

เนื้อหาในพระสูตรนี้ยังสะท้อนถึงการบรรลุธรรมของท่านในปัจจุบันชาติ โดยท่านได้ระลึกถึงผลบุญที่สั่งสมมา ดังนี้:

• อานิสงส์ของการสรรเสริญ: การกล่าวสรรเสริญพระคุณของพระพุทธเจ้าด้วยจิตศรัทธา ทำให้ท่านไม่เคยไปสู่ทุคติภูมิเลยตลอดแสนกัป
• การทำลายกิเลส: ท่านได้ละกิเลสและอาสวะทั้งปวงหมดสิ้นแล้ว ไม่มีการเกิดใหม่อีกต่อไป
• ความสำเร็จแห่งศาสนา: ท่านได้ปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้าจนบรรลุ ปฏิสัมภิทา 4 และเข้าถึงความสงบสูงสุดคือพระนิพพาน

สรุปได้ว่า พระสูตรนี้เน้นย้ำถึง อานุภาพของการมีศรัทธาและการแสดงความกตัญญูต่อพระพุทธเจ้า ซึ่งเป็นเหตุปัจจัยสำคัญที่นำพาพุทธสาวกไปสู่หนทางแห่งการหลุดพ้นจากวัฏสงสารและบรรลุถึงมรรคผลนิพพานในที่สุด