อชิตเถราปทาน

เนื้อหาในอชิตเถราปทานกล่าวถึงประวัติการบำเพ็ญบุญบารมีของพระอชิตเถระ ในอดีตชาติเมื่อครั้งสมัยของพระปทุมุตตรพุทธเจ้า ท่านได้เกิดเป็นพรานป่าที่เข้าไปแสวงหาอาหารในป่าหิมพานต์ จนได้พบกับพระพุทธองค์ผู้ทรงประกอบด้วยมหาปุริสลักขณะ 32 ประการ ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง ท่านจึงได้นำน้ำมันมาทำเป็นประทีปบูชาพระพุทธเจ้าตลอดทั้งคืน แม้ในขณะนั้นท่านจะยังไม่รู้จักพระพุทธองค์มาก่อน แต่บุญกุศลจากการถวายประทีปด้วยจิตที่ผ่องใสนั้น ได้นำพาให้ท่านเวียนว่ายตายเกิดในสุคติภูมิเป็นเวลานาน

พระพุทธองค์ทรงพยากรณ์ผลบุญของท่านว่า จะได้เสวยทิพยสมบัติในสวรรค์และจักรพรรดิราชสมบัติในโลกมนุษย์เป็นเวลาหลายกัป และด้วยอานิสงส์แห่งการถวายประทีป จะส่งผลให้ท่านมีทิพยจักษุและรัศมีกายที่รุ่งเรืองไปทุกภพทุกชาติ จนกระทั่งในภพชาติสุดท้าย ท่านได้เกิดในตระกูลที่มั่งคั่งและออกบวชในสำนักของพราหมณ์พาวรี จนได้พบกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า (พระโคดมพุทธเจ้า) และบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในที่สุด

หัวข้อสำคัญและคำสอนหลักจากพระสูตร:

• อานิสงส์การถวายประทีป: เป็นมหากุศลที่ส่งผลให้มีปัญญาเฉลียวฉลาด มีทิพยจักษุ (ตาทิพย์) และมีรัศมีกายที่สว่างไสวในทุกภพภูมิที่ไปเกิด
• ความเลื่อมใสในพระรัตนตรัย: จิตที่เลื่อมใสในพระพุทธเจ้าเพียงชั่วขณะหนึ่ง สามารถเป็นเหตุปัจจัยให้ถึงซึ่งความพ้นทุกข์ในอนาคตได้
• ผลแห่งบุญกรรม: ผู้ทำดีย่อมได้รับผลดี ท่านพระอชิตเถระไม่เคยไปสู่ทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลาหนึ่งแสนกัป
• การบรรลุธรรม: การฟังธรรมจากพระพุทธองค์และการปฏิบัติอย่างถูกต้อง นำไปสู่การทำลายอาสวะกิเลสให้สิ้นไป บรรลุวิชชา 3 และปฏิสัมภิทา 4

บทสรุปของพระสูตรนี้เน้นย้ำถึงความสำคัญของการสั่งสมบุญแม้เพียงเล็กน้อยแต่ทำด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธาอย่างแท้จริง ซึ่งเป็นเส้นทางสู่การบรรลุถึงพระนิพพาน อันเป็นที่สุดแห่งการพ้นทุกข์ทั้งปวง