มธุมังสทายกเถราปทาน

มธุมังสทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้ได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ ท่านได้กล่าวถึงบุพกรรมที่ตนเคยกระทำไว้ในอดีตชาติสมัยพระพุทธเจ้าพระนามว่า วิปัสสี ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นแห่งการสั่งสมบุญบารมีที่ส่งผลให้ท่านได้รับความสุขทั้งในภพภูมิของมนุษย์และเทวดา จนกระทั่งได้มาบรรลุธรรมในชาติสุดท้ายนี้

ใจความสำคัญของพระสูตรกล่าวถึงเหตุการณ์ในอดีต เมื่อท่านยังเกิดเป็น นายพรานหมู อยู่ในกรุงพันธุมดี วันหนึ่งท่านได้ปรุงอาหารด้วยเนื้อผสมน้ำผึ้งอย่างประณีต แล้วนำไปถวายแก่พระภิกษุสงฆ์จนเต็มบาตร โดยมีพระเถระผู้ใหญ่รูปหนึ่งได้กล่าวให้พรแก่ท่านว่า ด้วยอานิสงส์แห่งการถวายอาหารที่เปี่ยมด้วยความเลื่อมใสนี้ ท่านจะได้รับความสุขมหาศาลและจะเป็นปัจจัยให้ท่านได้เผากิเลสให้สิ้นไปในภพชาติสุดท้าย

ผลบุญจากการถวายทานในครั้งนั้นส่งผลให้ท่านเวียนว่ายตายเกิดในสุคติภูมิ ไม่เคยไปทุคติเลยตลอด 91 กัป มีชีวิตที่สมบูรณ์พูนสุขด้วยอาหารและเครื่องดื่มที่เกิดขึ้นเองตามความปรารถนาเสมอ ดังรายละเอียดต่อไปนี้:

• อานิสงส์แห่งการให้ทาน: การถวายทานด้วยความเลื่อมใสในพระสงฆ์เป็นมหากุศลที่ส่งผลข้ามภพข้ามชาติ ทำให้ได้รับความสุขกายสบายใจอย่างยิ่ง
• การบรรลุธรรม: บุญกุศลที่สั่งสมมาเป็นเสบียงนำไปสู่ความหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวงในชาติปัจจุบัน
• ความสมบูรณ์แห่งชีวิต: ผลของการให้ทานด้วยความตั้งใจ ทำให้ในภพชาติหลังๆ ท่านไม่พบกับความอดอยาก มีอาหารและน้ำดื่มที่อุดมสมบูรณ์เป็นอัศจรรย์

ในท้ายที่สุด พระเถระได้กล่าวสรุปถึงความสำเร็จในชีวิตสมณะของท่านว่า ท่านได้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าอย่างสมบูรณ์แล้ว ได้บรรลุวิชชา 3 และปฏิสัมภิทา 4 เป็นพระอรหันต์ผู้ไม่มีอาสวะกิเลส ตัดวงจรการเวียนว่ายตายเกิดได้อย่างเด็ดขาด นี่คือผลานิสงส์อันยิ่งใหญ่จากการถวาย "น้ำผึ้งผสมเนื้อ" แก่พระสงฆ์ในอดีตชาติ