ติณสูลกฉาทนิยเถราปทาน

ติณสูลกฉาทนิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญบารมีจากการถวายดอกไม้แด่พระพุทธเจ้า ในอดีตกาลสมัยพระพุทธเจ้าพระนามว่า ติสสะ ท่านได้ออกบวชเป็นฤาษีบำเพ็ญเพียรอยู่ในอาศรมริมฝั่งแม่น้ำคงคา วันหนึ่งในขณะที่ท่านกำลังเดินจงกรมด้วยความปีติยินดี ได้ยินเสียงราชสีห์คำรามกึกก้อง จึงเดินออกไปตามหาต้นเสียง จนได้พบกับ พระพุทธเจ้าติสสะ ผู้เป็นผู้นำโลก ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า ท่านจึงได้นำหญ้าคา (tiṇasūla) มาสร้างเป็นเพิงพักบังแดดและถวายการบูชาแด่พระพุทธองค์ด้วยใจที่เบิกบาน

พระพุทธเจ้าติสสะทรงพยากรณ์ถึงผลบุญที่ท่านได้กระทำไว้ว่า การบูชาด้วยจิตที่เลื่อมใสในครั้งนี้จะส่งผลให้ท่านได้รับความสุขในวัฏสงสารอย่างยาวนาน ดังนี้

• ผลบุญในอนาคต: ได้เสวยทิพยสมบัติในเทวโลกถึง 25 ครั้ง ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ถึง 75 ครั้ง และได้รับราชสมบัติในประเทศต่าง ๆ อย่างนับไม่ถ้วน
• อานิสงส์พิเศษ: ด้วยผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า หากท่านปรารถนาสิ่งใด สิ่งนั้นจะปรากฏขึ้นต่อหน้าโดยง่าย และสุดท้ายท่านจะสามารถกำจัดกิเลสทั้งปวงและบรรลุ พระนิพพาน

ในชาติปัจจุบัน ท่านพระเถระได้ระลึกถึงบุญกุศลที่ตนเคยทำไว้ในอดีตเมื่อ 92 กัปที่ผ่านมา โดยยืนยันว่านับแต่ถวายการบูชาในครั้งนั้น ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย ผลบุญดังกล่าวยังเป็นปัจจัยสนับสนุนให้ท่านมีความสมบูรณ์ในจีวร บิณฑบาต และที่อยู่อาศัย ไม่มีความขาดแคลน จนกระทั่งท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นอาสวะกิเลส มีสติสัมปชัญญะสมบูรณ์ และบรรลุถึง ปฏิสัมภิทา 4 อันเป็นความสำเร็จสูงสุดในพระพุทธศาสนา