สกิงสัมมัชชกเถราปทาน เป็นเรื่องราวของพระเถระผู้มีบุญญาธิการจากการบำเพ็ญบุญในอดีตชาติสมัยพระวิปัสสีพุทธเจ้า ท่านได้พบต้นไม้พระศรีมหาโพธิ์ (ต้นปาฏลิ) จึงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า และได้ใช้ไม้กวาดทำความสะอาดพื้นที่รอบต้นโพธิ์นั้นด้วยความเคารพ จากนั้นจึงกราบไหว้ด้วยความนอบน้อม ซึ่งการกระทำเพียงเล็กน้อยด้วยจิตที่บริสุทธิ์นี้ ได้ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดกาลนาน
หลังจากทำบุญแล้ว ในระหว่างทางท่านได้ถูกงูเหลือมตัวใหญ่ทำร้ายจนถึงแก่ความตาย แต่ด้วยอำนาจแห่งบุญกุศลที่เพิ่งกระทำไป ทำให้ท่านไปอุบัติในสวรรค์และได้รับความสุขอย่างยิ่ง ท่านได้อธิบายถึงผลบุญที่เกิดจากการกวาดพื้นที่รอบต้นโพธิ์ว่าส่งผลให้ชีวิตของท่านในวัฏสงสารได้รับผลดีในหลายด้าน ดังนี้:
- ด้านสุขภาพกาย: ท่านไม่เคยเจ็บป่วยด้วยโรคผิวหนังหรือโรคภัยไข้เจ็บร้ายแรง เช่น โรคเรื้อน หรือโรคเรื้อนกวาง เป็นต้น
- ด้านจิตใจ: ท่านมีจิตใจที่ผ่องใส บริสุทธิ์ ไม่รู้จักความโศกเศร้าเสียใจ ไม่มีความเร่าร้อนในใจ มีจิตที่ตรงและสงบแน่วแน่
- ด้านสมาธิและปัญญา: ท่านมีความคล่องแคล่วในสมาธิ ปรารถนาเข้าสมาธิระดับใดก็สำเร็จได้ง่ายดาย อีกทั้งยังไม่หลงใหลในกามคุณ ไม่มีความมัวเมาในอารมณ์ที่น่าลุ่มหลง
- ด้านวิบากกรรม: ตลอด 91 กัปที่ผ่านมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย
ในชาติสุดท้ายนี้ พระเถระได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นอาสวะกิเลส ท่านกล่าวถึงความสำเร็จของชีวิตว่าเป็นการมาหาพระพุทธเจ้าโดยสวัสดิภาพ ได้บรรลุวิชชา 3, ปฏิสัมภิทา 4, วิโมกข์ 8 และอภิญญา 6 ครบถ้วนตามคำสอนของพระพุทธองค์เปรียบเสมือนพญาช้างที่ตัดเครื่องพันธนาการได้สำเร็จ การบรรลุธรรมของท่านในครั้งนี้ถือเป็นบทพิสูจน์แห่งอานิสงส์ของการสร้างบุญกุศลด้วยจิตที่เลื่อมใสในพระรัตนตรัย แม้จะเป็นการกระทำเพียงเล็กน้อยแต่ให้ผลที่ยิ่งใหญ่เกินประมาณ
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
แสดงความคิดเห็น
แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสกิงสัมมัชชกเถราปทาน