ปาฏิหีรสัญญกเถราปทาน

เนื้อหาในปาฏิหีรสัญญกเถราปทานกล่าวถึงประวัติและผลแห่งบุญของพระเถระผู้มีนามว่า "ปาฏิหีรสัญญกเถระ" ผู้ซึ่งได้รับผลบุญจากการเกิดศรัทธาเลื่อมใสในพระปาฏิหาริย์ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยในอดีตกาล พระพุทธเจ้าพระนามว่า ปทุมุตตระ ได้เสด็จเข้าสู่พระนครพร้อมด้วยพระสาวกจำนวนมาก ขณะที่พระองค์เสด็จดำเนินด้วยพระอาการอันสงบ ได้เกิดเหตุอัศจรรย์คือ รัตนชาติต่างๆ พากันส่องแสงสว่างไสว และเครื่องดนตรีต่างๆ เช่น กลองและพิณ ต่างบรรเลงขึ้นเองโดยไม่มีผู้เล่น ด้วยอานุภาพแห่งพระพุทธองค์

เมื่อท่านได้เห็นเหตุการณ์อันน่าอัศจรรย์ใจนั้น จึงเกิดความเลื่อมใสอย่างยิ่งในพระมุนีเจ้า ท่านได้เปล่งวาจาสรรเสริญความยิ่งใหญ่ของพระพุทธเจ้าและพระธรรม โดยกล่าวว่า "พุทโธ เป็นความอัศจรรย์ ธรรมะเป็นความอัศจรรย์ และความสมบูรณ์พร้อมของศาสดาเป็นความอัศจรรย์" แม้แต่เครื่องดนตรีที่ไร้จิตวิญญาณยังสามารถบรรเลงเพลงออกมาเองได้เพียงเพราะอานุภาพของพระองค์ จิตใจของท่านในขณะนั้นจึงน้อมไปในทางกุศลด้วยความเลื่อมใสในปาฏิหาริย์ที่ได้พบเห็น

ด้วยผลบุญจากการมี"พุทธสัญญา" (การจดจำและเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า) ในกาลนั้น ส่งผลให้ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลาหนึ่งแสนกัลป์ จนกระทั่งในชาตินี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นอาสวะกิเลส มีความเชี่ยวชาญในปฏิสัมภิทาญาณ 4 ประการ และได้ทำกิจของพระศาสนาจนสำเร็จบริบูรณ์แล้ว

สรุปประเด็นสำคัญ:

• ศรัทธาปสาทะ: การเห็นเหตุการณ์อัศจรรย์แล้วเกิดความเลื่อมใสในพระพุทธเจ้าเป็นเหตุให้เกิดมหากุศล
• อานุภาพของสัญญา: การจำหรือระลึกถึงพระพุทธเจ้าด้วยจิตที่เลื่อมใสเป็นเหตุให้ปิดอบายภูมิ
• ผลแห่งบุญ: ผู้ที่สร้างบุญด้วยศรัทธาในอดีต ย่อมส่งผลให้บรรลุถึงมรรคผลนิพพานในชาตินี้
• ความสมบูรณ์ของชีวิต: การเป็นพระอรหันต์คือที่สุดแห่งการทำหน้าที่ในพุทธศาสนา