เวลุวผลิยเถราปทาน

เวลุวผลิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวการบำเพ็ญบุญของพระเถระรูปหนึ่งในอดีตชาติ ซึ่งเป็นเหตุปัจจัยสำคัญที่นำพาให้ท่านบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในเวลาต่อมา โดยมีเนื้อหาสำคัญดังนี้:

• จุดเริ่มต้นแห่งบุญ: ในอดีตกาล พระเถระได้บำเพ็ญสมณธรรมอยู่ที่อาศรมใกล้แม่น้ำจันทภาคา ซึ่งแวดล้อมไปด้วยต้นมะตูม (บิลวะ) นานาชนิด วันหนึ่งเมื่อท่านได้พบเห็นผลมะตูมที่มีกลิ่นหอมน่ารับประทาน จึงเกิดจิตศรัทธาเลื่อมใสระลึกถึงพระพุทธเจ้าด้วยความปีติใจอย่างยิ่ง
• การถวายทานอันประณีต: ท่านได้เก็บผลมะตูมจนเต็มกระบุง แล้วนำไปถวายแด่ พระกุกกุสันธพุทธเจ้า ผู้เป็นเนื้อนาบุญอันประเสริฐ ด้วยจิตใจที่ผ่องใสและเลื่อมใสในพระบารมีของพระพุทธองค์ การถวายทานในครั้งนั้นเปรียบเสมือนการปลูกพืชลงในผืนนาที่อุดมสมบูรณ์ ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อันมหาศาลตลอดกาลนาน
• ผลแห่งบุญบารมี: ด้วยอานิสงส์จากการถวายผลมะตูมในครั้งนั้น ท่านกล่าวว่าไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย เสวยทิพยสมบัติในสุคติภูมิอย่างยาวนาน จนกระทั่งได้มาอุบัติในยุคสมัยของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน
• การบรรลุธรรม: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้ปฏิบัติธรรมจนกิเลสทั้งปวงหมดสิ้นไป บรรลุถึงความเป็นพระอรหันต์ผู้ปราศจากอาสวะกิเลส มีความเชี่ยวชาญใน ปฏิสัมภิทา 4 สามารถปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้าได้สำเร็จ

โดยสรุป พระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึง อานุภาพแห่งการถวายทาน ที่ทำด้วยใจที่เลื่อมใสศรัทธาต่อพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นเพียงการถวายผลไม้ในป่า แต่หากถวายแก่เนื้อนาบุญที่ประเสริฐ ย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้บรรลุถึงมรรคผลนิพพานได้ในที่สุด