ภัลลาตกทายกเถราปทาน

ภัลลาตกทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติของพระภัลลาตกทายกเถระ ผู้ได้รับอานิสงส์จากการถวายผลไม้แด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเหตุการณ์เกิดขึ้นในสมัยที่ท่านยังเป็นผู้อยู่ในป่า ได้พบกับพระพุทธเจ้าผู้มีพระวรกายงดงามดั่งต้นสาละที่ผลิดอกบาน จึงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่งและปรารถนาจะถวายทาน

ท่านจึงรีบจัดแจงปูลาดที่นั่งด้วยหญ้าและกราบทูลอาราธนาพระพุทธองค์ด้วยความเคารพ เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงเมตตาเสด็จลงมาประทับยังอาศรมของท่าน ท่านจึงน้อมนำ ผลภัลลาตกะ (ผลไม้ชนิดหนึ่ง) ถวายแด่พระพุทธองค์ เมื่อพระพุทธองค์ทรงรับและเสวยผลไม้นั้น ท่านได้เห็นภาพความเมตตานั้นแล้วเกิดจิตเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า และกราบถวายบังคมพระพุทธองค์ด้วยความปิติ

จากผลบุญที่ได้ถวายผลไม้ในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่ ดังนี้:

• ความสุขในสุคติภูมิ: ตลอด 18 กัปป์ที่ผ่านมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย เสวยทิพยสมบัติด้วยผลแห่งทานนั้น
• การบรรลุธรรม: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บำเพ็ญเพียรจนสามารถทำลายกิเลสทั้งปวงให้สิ้นไป บรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้ปราศจากอาสวะ
• ความสำเร็จในศาสนา: ท่านได้รับ ปฏิสัมภิทา 4 และสำเร็จกิจในการทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าอย่างสมบูรณ์

สรุปได้ว่า พระสูตรนี้เน้นย้ำถึง อานิสงส์ของการให้ทานด้วยจิตที่เลื่อมใส โดยเฉพาะการถวายทานแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งเป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยม นำพาให้ผู้ปฏิบัติถึงพร้อมด้วยความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า จนกระทั่งสามารถบรรลุมรรคผลนิพพานได้ในที่สุด