ติณุกกธาริยเถราปทาน

ติณุกกธาริยเถราปทาน เป็นเรื่องราวการบำเพ็ญกุศลในอดีตชาติของพระติณุกกธาริยเถระ ผู้เป็นพระอรหันต์ขีณาสพ โดยท่านได้กล่าวถึงเหตุการณ์สำคัญในสมัยของพระปทุมุตตรพุทธเจ้า ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นแห่งบุญญาธิการที่ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่ในสังสารวัฏ

ใจความสำคัญของเรื่องมีดังนี้

• การทำบุญในอดีต: ในสมัยที่พระปทุมุตตรพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ โคนต้นไม้แห่งการตรัสรู้ (โพธิพฤกษ์) ท่านได้เกิดจิตเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง จึงได้นำคบเพลิง 3 อัน ไปถวายเป็นพุทธบูชาด้วยความเคารพและเบิกบานใจ
• อานิสงส์แห่งการให้แสงสว่าง: ด้วยผลบุญจากการถวายคบเพลิงดังกล่าว ตลอดระยะเวลา 1 แสนกัปที่ผ่านมา ท่านไม่เคยไปอุบัติในทุคติภูมิเลย (เช่น นรก เปรต อสุรกาย หรือเดรัจฉาน) แต่ได้เสวยสุขในเทวโลกและมนุษยโลกสลับกันไปอย่างมีเกียรติ
• บรรลุธรรมในชาติปัจจุบัน: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้ปฏิบัติธรรมจนสามารถเผาผลาญกิเลสให้สิ้นไป บรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้ไร้อาสวะ พร้อมทั้งแตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 ซึ่งเป็นความสำเร็จอันสูงสุดในพระพุทธศาสนา

บทสรุปจากเถราปทานนี้แสดงให้เห็นถึงอานุภาพแห่งการทำบุญด้วยจิตที่เลื่อมใส แม้จะเป็นการถวายทานเพียงเล็กน้อย แต่หากทำต่อพระพุทธเจ้าด้วยใจที่บริสุทธิ์ ย่อมนำมาซึ่งความสุขและการหลุดพ้นจากวัฏสงสารในที่สุด ท่านพระเถระได้กล่าวสรุปไว้ด้วยความภาคภูมิใจว่า การที่ท่านได้มาบวชและบรรลุธรรมนั้น ถือเป็นการมาดีแล้ว และท่านได้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าสำเร็จบริบูรณ์แล้ว