เสตุทายกเถราปทาน

เสตุทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการอันยิ่งใหญ่จากการสร้างสะพานถวายแด่พระพุทธเจ้า โดยเนื้อหาได้บันทึกไว้ว่า ในสมัยของพระวิปัสสีพุทธเจ้า ขณะที่พระองค์กำลังเสด็จดำเนินจงกรมอยู่ ท่านได้เกิดจิตเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า จึงได้จัดสร้างสะพานขึ้นเพื่ออำนวยความสะดวกแด่พระพุทธองค์และหมู่สงฆ์ ด้วยอานิสงส์แห่งการสร้างสะพานเพื่อเป็นทางผ่านในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับผลบุญอันเป็นมหาศาลตลอดระยะเวลาที่เวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสาร

ผลแห่งการทำบุญในครั้งนั้นมีประจักษ์พยานที่สำคัญคือ:

• อานิสงส์การสร้างสะพาน: นับตั้งแต่กัปที่ 91 เป็นต้นมา ท่านไม่เคยรู้จักทุคติภูมิเลย เสวยสุขในสุคติโลกสวรรค์และมนุษยโลกสืบมา
• การบรรลุธรรม: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้ปฏิบัติธรรมจนสามารถเผากิเลสให้หมดสิ้นไป บรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้ปราศจากอาสวะกิเลสทั้งปวง
• คุณสมบัติพิเศษ: ท่านได้บรรลุปฏิสัมภิทา 4 (ความแตกฉานในธรรม) ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันถึงการปฏิบัติที่ครบถ้วนสมบูรณ์ตามคำสอนของพระพุทธเจ้า

บทสรุปแห่งพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึงอานิสงส์ของการถวายถาวรวัตถุที่เป็นประโยชน์แก่ส่วนรวม โดยเฉพาะการอำนวยความสะดวกในทางปฏิบัติธรรมแก่ผู้ประพฤติธรรม ซึ่งส่งผลให้ผู้ทำมีความสุขทั้งในภพปัจจุบันและอนาคต ตราบจนกระทั่งถึงที่สุดแห่งการหลุดพ้นจากทุกข์ คือการบรรลุมรรคผลนิพพาน ตามที่พระเถระได้กล่าวไว้ว่าท่านได้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าอย่างสมบูรณ์แล้ว