นฬมาลิยเถราปทาน

นฬมาลิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีนามว่า พระนฬมาลิยเถระ ซึ่งได้บำเพ็ญบุญบารมีไว้กับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอดีตกาล โดยท่านได้เล่าถึงเหตุการณ์ในอดีตชาติเมื่อ 31 กัปที่ผ่านมา ขณะที่ท่านกำลังเดินอยู่ในป่า ได้พบกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำโลกและเป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยม ในขณะนั้นท่านได้ถือ พวงดอกอ้อ (นฬมาล) มาด้วย ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง ท่านจึงได้น้อมนำพวงดอกอ้อนั้นบูชาแด่พระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้ข้ามโอฆะและปราศจากอาสวะกิเลส

ผลบุญจากการถวายพวงดอกอ้อด้วยจิตที่เลื่อมใสในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลา 31 กัปที่เวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ ซึ่งเป็นการตอกย้ำถึง อานิสงส์ของการบูชาพระพุทธเจ้า ว่ามีผลมหาศาลและนำพาชีวิตไปสู่สุคติภูมิอย่างแท้จริง

ในชาติปัจจุบัน พระนฬมาลิยเถระได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ ท่านได้กล่าวสรุปถึงคุณธรรมที่ท่านได้รับจากการปฏิบัติและคำสอนของพระพุทธเจ้า ดังนี้:

• การทำลายกิเลส: ท่านได้เผากิเลสทั้งปวงให้สิ้นไป และกำจัดภพชาติจนหมดสิ้น เปรียบเสมือนพญาช้างที่ตัดเครื่องพันธนาการได้สำเร็จ
• วิชชาและปฏิสัมภิทา: ท่านบรรลุวิชชา 3, ปฏิสัมภิทา 4, วิโมกข์ 8 และอภิญญา 6 ซึ่งเป็นคุณวิเศษสูงสุดในพระพุทธศาสนา
• การทำตามคำสอน: ท่านยืนยันว่าการที่ท่านได้มาพบพระพุทธเจ้าและได้ปฏิบัติธรรมจนบรรลุผลสำเร็จนั้น เป็นการทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าได้อย่างสมบูรณ์

บทสรุปแห่งเถราปทานนี้แสดงให้เห็นถึง อานุภาพของการทำบุญด้วยศรัทธา แม้จะเป็นเพียงการถวายดอกไม้ธรรมดา แต่หากทำด้วยจิตที่เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า ย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้บรรลุถึงความเป็นพระอรหันต์ผู้หลุดพ้นจากอาสวะกิเลสทั้งปวงในที่สุด