นิมิตตพยากรณิยเถราปทาน

เนื้อหาในนิมิตตพยากรณิยเถราปทาน กล่าวถึงอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งที่เคยเป็นฤาษีผู้ทรงอภิญญาบำเพ็ญพรตอยู่ ณ ป่าหิมพานต์ โดยมีศิษย์จำนวนมากถึง 54,000 คน ซึ่งล้วนเป็นผู้แตกฉานในไตรเพทและศาสตร์แขนงต่างๆ ต่อมาเมื่อพระโพธิสัตว์กำลังจะประสูติเป็นพระพุทธเจ้า ได้เกิดมหัศจรรย์นิมิตขึ้นแก่โลก เช่น แผ่นดินไหวและเกิดแสงสว่างอันยิ่งใหญ่ ผู้คนต่างพากันตื่นตระหนกและมาสอบถามท่านฤาษีถึงเหตุการณ์ดังกล่าว

ท่านฤาษีได้แสดงความรู้ด้วยการพยากรณ์นิมิตนั้นว่า “นี่คือมงคลนิมิตที่บ่งบอกถึงการอุบัติขึ้นของพระพุทธเจ้าผู้เป็นดวงตาของโลก” ท่านได้ให้กำลังใจและชี้แจงแก่ฝูงชนว่าไม่ต้องหวาดกลัว พร้อมทั้งสอนให้ทุกคนรักษาศีล 5 เพื่อความเป็นสิริมงคล ชาวบ้านต่างมีความเลื่อมใสและยินดีในคำพยากรณ์นั้นเป็นอย่างยิ่ง ด้วยผลบุญจากการพยากรณ์นิมิตและการแนะนำธรรมะในครั้งนั้น ทำให้ท่านไม่เคยไปสู่ทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลา 92 กัป จนกระทั่งมาถึงชาติสุดท้ายในสมัยพุทธกาล ท่านได้ออกบวชและบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ สิ้นอาสวะกิเลสทั้งปวง

• ความสำคัญของการพยากรณ์: การชี้ทางสว่างและให้ความมั่นใจแก่ผู้ที่ตกอยู่ในความสงสัยถือเป็นกุศลอันยิ่งใหญ่
• อานิสงส์ของการเป็นกัลยาณมิตร: การแนะนำผู้อื่นให้ตั้งมั่นอยู่ในศีล 5 เป็นเหตุให้ได้รับความสุขตลอดกาลนาน
• ความมหัศจรรย์แห่งพุทธการ: การอุบัติขึ้นของพระพุทธเจ้าเป็นเหตุการณ์ที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งจักรวาลและนำความสว่างไสวมาสู่โลก

บทสรุปแห่งปทานนี้แสดงให้เห็นถึงผลานิสงส์ของการส่งเสริมพระศาสนาและการมีจิตเมตตาเกื้อกูลเพื่อนมนุษย์ ซึ่งนำพาชีวิตไปสู่หนทางแห่งความพ้นทุกข์และการบรรลุถึงพระนิพพานในที่สุด