คิริปุนนาคิยเถราปทาน

คิริปุนนาคิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในพระไตรปิฎกที่กล่าวถึงอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งนามว่า พระคิริปุนนาคิยเถระ ผู้ได้รับผลแห่งบุญอันยิ่งใหญ่จากการกระทำเพียงครั้งเดียวในอดีตชาติ ซึ่งนำท่านไปสู่หนทางแห่งการหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวงในชาติปัจจุบัน โดยมีเนื้อหาสำคัญดังนี้:

ในกาลสมัยของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าโสภิตะ ซึ่งประทับอยู่ ณ ภูเขาจิตตกูฏ พระเถระในอดีตชาติได้ถือเอา ดอกไม้คิริปุนนาค (ดอกบุนนาคที่ขึ้นบนภูเขา) นำไปบูชาแด่พระพุทธเจ้าด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า การกระทำในครั้งนั้นนับเป็นเหตุปัจจัยสำคัญที่ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดระยะเวลา 94 กัปที่ผ่านมา

• อานิสงส์ของการบูชา: พระเถระกล่าวว่านับตั้งแต่ได้บูชาพระพุทธเจ้าในครั้งนั้น ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย ผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้าทำให้ท่านเสวยสุขในเทวโลกและมนุษยโลกอย่างต่อเนื่อง
• การบรรลุธรรม: ในชาติปัจจุบัน ท่านได้บำเพ็ญเพียรจนสามารถ เผากิเลสทั้งหลายให้สิ้นไป บรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้ปราศจากอาสวะกิเลส มีความบริสุทธิ์หมดจด
• คุณวิเศษ: ท่านได้รับคุณวิเศษคือ ปฏิสัมภิทา 4 และสามารถทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าได้อย่างสมบูรณ์

บทสรุปแห่งพระสูตรนี้เน้นย้ำถึง อานุภาพแห่งการทำบุญกับพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นการบูชาด้วยดอกไม้เพียงดอกเดียว แต่หากทำด้วยจิตที่เลื่อมใส ย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้ถึงพร้อมด้วยความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ตลอดจนเป็นหนทางนำไปสู่การสิ้นอาสวะกิเลสและบรรลุพระนิพพานในที่สุด ดังที่พระเถระได้กล่าวสดุดีว่าการมาเกิดของท่านในชาตินี้เป็นการมาดีแล้ว และท่านได้ทำกิจของพระพุทธศาสนาสำเร็จบริบูรณ์แล้ว