วัลลิการผลทายกเถราปทาน

วัลลิการผลทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในพระไตรปิฎกที่กล่าวถึงอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการจากการถวาย ผลวัลลิการ (ผลไม้ชนิดหนึ่งหรือผลไม้เถา) แด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อ 31 กัปที่ผ่านมา ในสมัยของ พระสุมนพุทธเจ้า ซึ่งพระเถระในขณะนั้นได้พบเห็นพระองค์และมีจิตศรัทธาเลื่อมใส จึงได้นำผลไม้ไปถวายด้วยความเคารพ ผลแห่งกุศลกรรมในครั้งนั้นส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสาร

ใจความสำคัญและอานิสงส์ที่ได้รับจากการถวายทานในครั้งนั้น มีดังนี้:

• การไม่ไปสู่ทุคติ: ด้วยอานิสงส์แห่งการถวายผลไม้เพียงครั้งเดียว ทำให้ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลา 31 กัปที่ผ่านมา
• ความสำเร็จในปัจจุบันชาติ: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นอาสวะกิเลสทั้งปวง มีจิตใจที่สะอาดบริสุทธิ์และหลุดพ้นจากวัฏทุกข์
• ความเพียบพร้อมด้วยคุณธรรม: ท่านได้รับผลแห่งการปฏิบัติธรรมจนถึงพร้อมด้วย ปฏิสัมภิทา 4 ซึ่งเป็นความแตกฉานในธรรมะและอรรถะต่างๆ

สรุปได้ว่า วัลลิการผลทายกเถร เป็นแบบอย่างของผู้ที่สะสมบุญบารมีไว้ดีแล้ว แม้จะเป็นเพียงการถวายทานเล็กน้อยด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธา แต่เมื่อประกอบด้วยเจตนาที่บริสุทธิ์และมุ่งตรงต่อพระรัตนตรัย ก็ย่อมเป็นเหตุปัจจัยสำคัญที่นำพาให้ถึงซึ่งความพ้นทุกข์และการตรัสรู้ธรรมได้ในที่สุด ท่านจึงได้กล่าวสรุปถึงชีวิตของตนด้วยความปลื้มปีติว่า การที่ได้มาเกิดในสมัยของพระพุทธเจ้าและได้ปฏิบัติตามคำสอนจนบรรลุธรรมนั้น เป็นการมาดีแล้วและเป็นชีวิตที่ทำกิจแห่งพระพุทธศาสนาสำเร็จอย่างสมบูรณ์