ตีณิกิงกณิปุปผิยเถราปทาน

พระสูตรนี้เป็นเรื่องราวของ พระติณิกิงกณิปุปผิยเถระ ผู้ซึ่งบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ โดยท่านได้กล่าวถึงเหตุการณ์ในอดีตชาติที่ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลจนถึงปัจจุบัน ท่านได้เล่าว่า ในอดีตกาลสมัยพระพุทธเจ้าพระนามว่า วิปัสสี ท่านได้พบพระพุทธองค์ประทับนั่งอยู่ในระหว่างภูเขา มีพระรัศมีสว่างไสวเหมือนดอกกรรณิการ์ ด้วยความเลื่อมใสศรัทธา ท่านจึงได้นำ ดอกกิงกณิปุปผะ (ดอกกระดิ่ง) จำนวน 3 ดอก มาบูชาพระพุทธองค์ด้วยจิตที่เลื่อมใส

ผลบุญจากการถวายดอกไม้เพียง 3 ดอกนั้น ทำให้ท่านเวียนว่ายตายเกิดในสุคติภูมิ และไม่เคยไปสู่ทุคติเลยตลอดระยะเวลา 91 กัป ซึ่งเป็นการยืนยันถึงอานิสงส์แห่งการบูชาพระพุทธเจ้า แม้เพียงสิ่งเล็กน้อยแต่หากทำด้วยจิตที่บริสุทธิ์และศรัทธาอันแรงกล้า ย่อมส่งผลให้ได้รับความสุขทั้งในโลกมนุษย์และสวรรค์ จนกระทั่งในภพชาติสุดท้าย ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นอาสวะกิเลส

คำสอนหลักและบทสรุปจากพระสูตรนี้ มีประเด็นสำคัญดังนี้:

• อานิสงส์ของการบูชาพระรัตนตรัย: แม้จะใช้วัตถุทานเพียงเล็กน้อย แต่หากประกอบด้วยเจตนาอันเป็นกุศลและศรัทธาที่ตั้งมั่นในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ย่อมให้ผลตอบแทนมหาศาลและเป็นเหตุปัจจัยแห่งสุคติ
• การทำลายกิเลส: การที่ท่านกล่าวว่า “กิเลสทั้งหลายถูกเผาผลาญแล้ว ภพทั้งปวงถูกถอนรากถอนโคน” เป็นการแสดงถึงการบรรลุธรรมขั้นสูงสุด คือความเป็นพระอรหันต์ ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางของพระพุทธศาสนา
• คุณวิเศษของผู้สำเร็จธรรม: ท่านได้บรรลุคุณธรรมสำคัญ ได้แก่ วิชชา 3, ปฏิสัมภิทาญาณ 4, วิโมกข์ 8 และ อภิญญา 6 อันเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความสำเร็จในการปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้าอย่างสมบูรณ์

โดยสรุป พระเถระรูปนี้เป็นตัวอย่างของผู้ที่สั่งสมบุญบารมีมาอย่างต่อเนื่อง จนสามารถข้ามพ้นห้วงแห่งสังสารวัฏได้สำเร็จดุจช้างที่ตัดเครื่องพันธนาการขาดสะบั้น เปรียบเสมือนกำลังใจให้พุทธศาสนิกชนหมั่นสร้างบุญกุศลและมุ่งมั่นปฏิบัติธรรมเพื่อความหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง