อัชเชลผลทายกเถราปทาน

อัชเชลผลทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการ ซึ่งปรากฏในคัมภีร์อปทาน โดยท่านได้เล่าถึงเหตุการณ์ในสมัยที่พระพุทธเจ้าพระนามว่า อัชชุนพุทธเจ้า เสด็จอุบัติขึ้นในโลกและประทับอยู่ในป่าหิมพานต์ พระพุทธองค์ทรงเปี่ยมด้วยวิชชาและจรณะ มีความเชี่ยวชาญในสมาธิภาวนา ในกาลนั้น ผู้ที่ต่อมาได้เป็นพระเถระรูปนี้ได้พบพระพุทธองค์ จึงได้น้อมนำเอา ผลอัชเชล (ผลไม้ชนิดหนึ่ง) ประมาณหนึ่งหม้อ พร้อมด้วยใบไม้สำหรับบังแดด (ฉัตตปัณณะ) ไปถวายแด่พระพุทธเจ้าด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง

จากกุศลกรรมในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดระยะเวลา 94 กัป ที่เวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสาร ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย เสวยทิพยสมบัติในเทวโลกและมนุษย์โลกอย่างมีความสุข จวบจนกระทั่งในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นอาสวะกิเลส มีความบริสุทธิ์หมดจด สิ้นภพสิ้นชาติอย่างถาวร โดยท่านได้กล่าวสรุปถึงผลแห่งการถวายทานไว้ดังนี้:

• อานิสงส์ของการให้ทาน: การถวายผลไม้เพียงเล็กน้อยแก่พระพุทธเจ้าด้วยใจศรัทธา ก่อให้เกิดผลบุญอันยิ่งใหญ่ที่คุ้มครองให้พ้นจากอบายภูมิ
• การบรรลุธรรม: การทำหน้าที่ตามคำสอนของพระพุทธเจ้าอย่างสมบูรณ์ นำไปสู่การบรรลุ ปฏิสัมภิทา 4 และการเป็นผู้หมดสิ้นกิเลสโดยประการทั้งปวง
• ความสำเร็จแห่งชีวิต: การได้พบพระพุทธศาสนาและปฏิบัติธรรมจนบรรลุเป้าหมายสูงสุดคือพระนิพพาน ถือเป็นการมาดีและเป็นการกระทำที่ประเสริฐที่สุดของชีวิต

สรุปได้ว่า พระสูตรนี้เน้นย้ำถึง อานุภาพของการทำทาน กับเนื้อนาบุญอันสูงสุด คือพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แม้จะเป็นเพียงสิ่งของเล็กน้อย หากถวายด้วยจิตที่บริสุทธิ์ ย่อมส่งผลให้บรรลุถึงความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ตลอดจนเป็นปัจจัยสำคัญในการบรรลุ มรรคผลนิพพาน ในท้ายที่สุด