อโมรผลิยเถราปทาน

อโมรผลิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวการบำเพ็ญบุญในอดีตชาติของพระอโมรผลิยเถระ ผู้เป็นพระอรหันต์ขีณาสพองค์หนึ่งในพระพุทธศาสนา โดยท่านได้ย้อนระลึกถึงเหตุการณ์ในสมัยที่พระพุทธเจ้าพระนามว่า สิทธัตถะ เสด็จอุบัติขึ้นในโลก ท่านในขณะนั้นเป็นเพียงคนเข็ญใจได้พบเห็นพระพุทธองค์กำลังเสด็จดำเนินอยู่บนถนน จึงเกิดศรัทธาเลื่อมใสอย่างแรงกล้า และได้น้อมนำ ผลไม้ที่ทำให้เกิดความเบิกบานใจ (อโมรผล) ถวายแด่พระองค์ด้วยจิตที่เลื่อมใส

ด้วยอานิสงส์แห่งการถวายผลไม้เพียงครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับความสุขในสุคติภูมิมาโดยตลอดตลอดระยะเวลา 91 กัป ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย ผลบุญดังกล่าวยังคงติดตามมาจนถึงชาติปัจจุบันที่ท่านได้มาพบพระพุทธเจ้าโคตมะ ได้ฟังธรรมจนบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นอาสวะกิเลสทั้งปวง ซึ่งท่านได้สรุปใจความสำคัญของชีวิตแห่งการปฏิบัติไว้ดังนี้:

• อานิสงส์แห่งการให้: การถวายทานเพียงเล็กน้อยแด่ผู้ที่เป็นเนื้อนาบุญอันประเสริฐ (พระพุทธเจ้า) ย่อมให้ผลมหาศาลและยาวนานในสังสารวัฏ
• การบรรลุธรรม: ท่านได้ก้าวข้ามความทุกข์ด้วยการเผากิเลสจนหมดสิ้น ดำรงตนอยู่ด้วยความบริสุทธิ์ปราศจากอาสวะกิเลส
• ความสำเร็จสูงสุด: ท่านได้บรรลุ ปฏิสัมภิทา 4 ซึ่งเป็นความแตกฉานในธรรมอันเป็นคุณธรรมสูงสุดของพระอรหันต์สาวก

บทสรุปของเรื่องนี้แสดงให้เห็นถึง อานุภาพแห่งศรัทธา ที่มีต่อพระรัตนตรัย แม้การกระทำจะเป็นเพียงสิ่งเล็กน้อย แต่หากทำด้วยจิตที่เลื่อมใสบริสุทธิ์ต่อผู้ควรแก่การบูชาอย่างยิ่ง ย่อมเป็นปัจจัยสำคัญที่นำไปสู่การหลุดพ้นจากวัฏสงสารและเข้าถึงพระนิพพานได้ในที่สุด