ปทุมธาริยเถราปทาน

ปทุมธาริยเถราปทาน เป็นบันทึกประวัติและผลบุญแห่งอดีตชาติของ พระปทุมธาริยเถระ พระอรหันต์ผู้มี Mบุญญาธิการสูง ซึ่งได้กล่าวถึงเรื่องราวในอดีตกาลเมื่อ 31 กัปที่แล้ว โดยท่านได้น้อมนำดอกปทุม (ดอกบัว) ไปบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่มีพระนามว่า พระสัมพุทโธ ผู้ประทับจำพรรษาอยู่ ณ ภูเขาชื่อว่าโรมสยะ ใกล้ภูเขาหิมพานต์ ขณะที่พระพุทธองค์ประทับอยู่กลางแจ้ง

ในกาลนั้น ท่านได้ออกจากเคหสถาน ถือดอกปทุมเข้าไปบูชาด้วยความเลื่อมใสยิ่ง อยู่บูชาเพียงวันเดียวแล้วจึงกลับเข้าที่พัก ผลแห่งบุญกุศลอันยิ่งใหญ่นี้ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างไพศาลตลอดมา ดังนี้:

• ไม่เคยรู้จักทุคติภูมิ ตลอดระยะเวลา 31 กัปที่ผ่านมา เพราะอานุภาพแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า
• ความบริสุทธิ์หลุดพ้น ได้เผาผลาญกิเลสทั้งปวงจนสิ้นเชิง ปราศจากอาสวะกิเลส ดำรงตนเป็นผู้ถึงความหลุดพ้นแล้ว
• คุณวิเศษชั้นสูง บรรลุปฏิสัมภิทา 4 และวิโมกข์ 8 เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยคุณสมบัติแห่งพระอรหันต์

บทประพันธ์นี้แสดงให้เห็นถึงอานุภาพแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า แม้กระทำเพียงครั้งเดียวด้วยดอกไม้เพียงดอกเดียว ก็สามารถอำนวยผลให้มีความสุขในสุคติภูมิ และเป็นบาทฐานสำคัญในการบรรลุธรรมขั้นสูงสุดคือพระนิพพานในที่สุด ซึ่งพระปทุมธาริยเถระได้เปล่งวาจาสาธุการแสดงความสำเร็จในการปฏิบัติศาสนกิจของพระพุทธศาสนาอย่างสมบูรณ์