Hurting Yourself
อัตตพยาพาธสูตร (AN 3.17) เป็นพระสูตรที่พระพุทธองค์ทรงแสดงธรรมแก่ภิกษุทั้งหลาย ว่าด้วยเรื่องของการกระทำที่นำไปสู่การเบียดเบียนตนเองและผู้อื่น โดยมีใจความสำคัญในการชี้ให้เห็นถึงอิทธิพลของความประพฤติทางกาย วาจา และใจ
พระพุทธองค์ทรงชี้ว่า มีสิ่ง 3 ประการที่นำไปสู่ การเบียดเบียนตนเอง, การเบียดเบียนผู้อื่น, และ การเบียดเบียนทั้งสองฝ่าย (ตนเองและผู้อื่น) สิ่ง 3 ประการนั้นคือ:
จากพระดำรัสนี้ ชี้ให้เห็นว่าการกระทำที่ไม่ดี ไม่ว่าจะแสดงออกทางร่างกาย คำพูด หรือแม้แต่ความคิดที่ไม่ดี ย่อมส่งผลกระทบในทางลบ ทั้งต่อผู้กระทำเองที่ต้องเดือดร้อนใจ หรือได้รับผลกรรมไม่ดี และต่อบุคคลรอบข้าง หรือกระทั่งส่งผลกระทบต่อทั้งสองฝ่ายพร้อมกัน ก่อให้เกิดความทุกข์และความเดือดร้อนในที่สุด
ในทางกลับกัน พระพุทธองค์ยังทรงตรัสถึงสิ่ง 3 ประการที่ ไม่นำไปสู่ การเบียดเบียนตนเอง, การเบียดเบียนผู้อื่น, และการเบียดเบียนทั้งสองฝ่าย สิ่ง 3 ประการนั้นคือ:
การประพฤติปฏิบัติที่ดีงาม ไม่ว่าจะเป็นการกระทำทางกาย วาจา หรือความคิด ย่อมนำมาซึ่งผลดี ผู้ประพฤติย่อมไม่เบียดเบียนตนเอง ไม่ทำให้ตนเองเดือดร้อนใจ และไม่เบียดเบียนผู้อื่น ไม่ก่อให้เกิดความทุกข์แก่บุคคลอื่น อีกทั้งยังเป็นการสร้างสรรค์สังคมให้สงบสุข เป็นรากฐานของความเมตตาและการอยู่ร่วมกันอย่างสันติ
โดยสรุป พระสูตรนี้เน้นย้ำถึง พลังของการกระทำ ที่เริ่มต้นจากกาย วาจา และใจ ว่าเป็นตัวกำหนดผลลัพธ์ของการดำเนินชีวิต หากเราเลือกที่จะประพฤติในสิ่งที่เป็นอกุศล ย่อมนำมาซึ่งความทุกข์และการเบียดเบียน แต่หากเราเลือกที่จะดำเนินชีวิตด้วยความสุจริต ยึดมั่นในศีลธรรมอันดีงาม ก็จะนำมาซึ่งความสงบสุข ปราศจากการเบียดเบียนทั้งต่อตนเองและผู้อื่น เป็นคำสอนพื้นฐานที่สำคัญในการสร้างชีวิตที่ดีงามและสังคมที่น่าอยู่
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
แสดงความคิดเห็น
แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับอัตตพยาพาธสูตร