Lesser
พระสูตรนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อพระอานนท์กราบทูลถามพระผู้มีพระภาคว่า พระองค์จะทรงเปล่งพระสุรเสียงให้ได้ยินไปไกลเพียงใด โดยเปรียบเทียบกับพระอภิภู ซึ่งเป็นสาวกของพระพุทธเจ้าสิขี ที่สามารถทำให้เสียงของท่านได้ยินไปทั่วพันโลกธาตุ พระผู้มีพระภาคตรัสตอบในตอนแรกว่า "เป็นสาวก อานนท์ พระตถาคตนั้นหาประมาณมิได้"
เมื่อพระอานนท์ทูลถามอีกครั้ง พระผู้มีพระภาคจึงทรงอธิบายถึงระบบจักรวาล โดยแบ่งออกเป็น ๓ ระดับ:
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า หากทรงประสงค์ พระตถาคตสามารถทรงเปล่งพระสุรเสียงให้ได้ยินไปทั่วทั้งมหาโลกธาตุ หรือไกลเท่าที่ทรงต้องการได้ โดยมีวิธีการคือ ทรงทำให้มหาโลกธาตุนั้นเต็มไปด้วยรัศมีก่อน จากนั้นจึงทรงเปล่งพระสุรเสียงให้หมู่สัตว์ทั้งหลายได้ยิน พระอานนท์แสดงความยินดีในอานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระศาสดา
แต่เมื่อพระอานนท์กล่าวเช่นนั้น พระอุทายีได้ถามพระอานนท์ว่า "คุณอานนท์ การที่พระศาสดามีฤทธิ์มีอานุภาพเช่นนี้ มีประโยชน์อะไรแก่ท่านเล่า?" พระพุทธองค์จึงตรัสตอบพระอุทายีเพื่อปกป้องพระอานนท์ว่า "ไม่ใช่เช่นนั้น อุทายี ไม่ใช่เช่นนั้น! หากอานนท์จะตายไปโดยยังไม่ปราศจากความโลภ (ยังไม่หมดกิเลส) เขาก็จะครองความเป็นพระราชาแห่งเทพเจ้าถึง ๗ ชาติ หรือเป็นพระราชาแห่งชมพูทวีป ๗ ชาติ ด้วยความมั่นคงแห่งศรัทธาในจิตใจของเขา อย่างไรก็ตาม พระอานนท์จักปรินิพพานโดยสิ้นเชิงในชีวิตนี้เอง" ซึ่งแสดงให้เห็นถึงคุณธรรมอันประเสริฐและอนาคตอันรุ่งโรจน์ในทางธรรมของพระอานนท์.
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →