The Rebuke of Māra
มารตัชชนียสูตร (MN50) เป็นพระสูตรในมัชฌิมนิกายที่กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระมหาโมคคัลลานะถูกมารเข้าสิงในท้องขณะกำลังเดินจงกรม ท่านรู้สึกไม่สบายในท้องเหมือนมีก้อนหินหนัก ๆ จึงเข้าไปในวิหารและใช้ปัญญาพิจารณาจนรู้ว่ามารเข้าสิงอยู่
พระมหาโมคคัลลานะจึงขับไล่มารและเตือนว่าอย่าเบียดเบียนพระตถาคตและสาวก เพราะจะนำมาซึ่งความไม่เป็นประโยชน์และความทุกข์ทรมานอันยาวนานแก่มารเอง มารตอนแรกไม่เชื่อว่าพระสาวกจะรู้จักตนได้รวดเร็วเท่าพระศาสดา แต่พระมหาโมคคัลลานะยืนยันว่าท่านรู้จักมารและรู้ความคิดของมารทุกอย่าง ทำให้มารต้องออกจากปากของท่านไปยืนอยู่ข้างบานประตู
จากนั้น พระมหาโมคคัลลานะได้เล่าเรื่องในอดีตกาลสมัยพระพุทธเจ้ากกุสันธะ ซึ่งท่านเคยเป็นมารชื่อ "ทูสี" และมีศักดิ์เป็นหลานของมารตนนั้น ทูสีมารพยายามก่อกวนพระสาวกของพระพุทธเจ้ากกุสันธะ โดยครั้งแรกได้ดลใจให้พราหมณ์และคฤหบดีด่าว่าบริภาษพระภิกษุ เพื่อหวังให้จิตใจของพระภิกษุเปลี่ยนแปลง แต่เมื่อวิธีนี้ไม่ได้ผล ก็เปลี่ยนเป็นดลใจให้คนเหล่านั้นสักการะเคารพบูชาพระภิกษุแทน ด้วยหวังผลเช่นเดียวกัน แต่พระพุทธเจ้ากกุสันธะทรงทราบและแนะนำภิกษุให้เจริญอสุภกรรมฐาน และเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา เพื่อไม่ให้มารหาช่องได้
พระมหาโมคคัลลานะยังเล่าถึงพระสัญชีวะเถระ ซึ่งเป็นคู่พระอัครสาวกของพระพุทธเจ้ากกุสันธะ ที่เข้าสมาบัติหยุดการรับรู้และความรู้สึก ชาวบ้านเข้าใจผิดคิดว่ามรณภาพแล้วจึงเผา แต่ท่านก็ออกมาจากสมาบัติได้อย่างไม่เป็นอันตราย ในที่สุด ทูสีมารก็เข้าสิงเด็กและเอาหินขว้างศีรษะพระวิธุระ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งอัครสาวก ทำให้พระพุทธเจ้ากกุสันธะทรงเห็นและตำหนิทูสีมาร ทำให้ทูสีมารตกลงสู่นรกใหญ่เป็นเวลานาน เรื่องนี้เป็นเครื่องเตือนสติแก่มารว่าการเบียดเบียนพระอรหันต์มีวิบากกรรมอันร้ายแรง ทำให้มารตนนั้นหดหู่ใจและอันตรธานหายไป
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →