Fondness
เปมสูตร (อังคุตตรนิกาย จตุกนิบาต) ว่าด้วยเรื่องความรักและความเกลียดชัง พระพุทธองค์ทรงชี้ให้เห็นว่าสภาวะเหล่านี้เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากเหตุปัจจัยต่อกันและกัน ซึ่งสามารถจำแนกออกเป็น 4 ลักษณะ ได้แก่ ความรักที่เกิดจากความรัก (เห็นคนอื่นรักในคนที่เรารัก), ความเกลียดที่เกิดจากความรัก (เห็นคนอื่นเกลียดในคนที่เรารัก), ความรักที่เกิดจากความเกลียด (เห็นคนอื่นเกลียดในคนที่เราเกลียด) และ ความเกลียดที่เกิดจากความเกลียด (เห็นคนอื่นรักในคนที่เราเกลียด) ความวุ่นวายทางใจเหล่านี้ล้วนมีรากฐานมาจากความยึดติดในบุคคล
พระพุทธองค์ทรงสอนวิธีดับความยึดติดเหล่านี้ โดยเริ่มจากการทำสมาธิ (ฌาน 4) เพื่อระงับชั่วคราว ไปจนถึงการบรรลุอรหันตผล ซึ่งเป็นการตัดรากเหง้าของกิเลสให้หมดสิ้นไป ทำให้ไม่สามารถเกิดขึ้นได้อีกในอนาคต โดยมีคุณลักษณะของผู้ที่ไม่หวั่นไหว คือผู้ที่ไม่ตกอยู่ในสภาวะดังต่อไปนี้:
สรุปคือ การปฏิบัติเพื่อพ้นจากความทุกข์ คือการฝึกจิตให้ปล่อยวางจากความยึดถือในตัวตน (อัตตา) เมื่อไร้ซึ่งมานะและการยึดติดใน "ตัวกู-ของกู" ใจย่อมสงบเย็น ไม่หวั่นไหวไปตามกระแสของความรักความเกลียดชังที่เกิดจากผู้อื่นหรือสิ่งภายนอก เป็นสภาวะที่กิเลสถูกกำจัดอย่างถอนรากถอนโคนและไม่อาจย้อนกลับมาเผาไหม้จิตใจได้อีก
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
แสดงความคิดเห็น
แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเปมสูตร