Sikkhāpadasutta

สิกขาปทสูตร

Training Rules

ข้อมูล สิกขาปทสูตร
พระไตรปิฎกเล่มที่ 21
นิกายอังคุตรนิกาย
ผู้แสดงธรรมพระพุทธเจ้า
ผู้ฟังหมู่ภิกษุ
สถานที่
อ่านพระสูตรสิกขาปทสูตร →

สรุปเนื้อหา สิกขาปทสูตร

พระสูตรนี้ (สิกขาปทสูตร) พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมเพื่อจำแนกคุณสมบัติของบุคคลออกเป็น 4 ประเภท โดยใช้การรักษาศีล 5 เป็นเกณฑ์ตัดสินความ "เป็นสัตบุรุษ" หรือ "คนจริง" เพื่อให้พุทธบริษัทเห็นถึงความสำคัญของการละเว้นความชั่วและการชักชวนผู้อื่นให้ตั้งมั่นอยู่ในความดี

โดยสรุปการจำแนกบุคคลตามหลักคำสอนนี้ มีดังนี้:

  • อสัปปุริสบุคคล (คนไม่จริง): คือผู้ที่ละเมิดศีล 5 ได้แก่ การฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกาม พูดปด และดื่มสุราเมรัย
  • อสัปปุริสตรบุคคล (คนไม่จริงยิ่งกว่า): คือผู้ที่นอกจากจะละเมิดศีล 5 ด้วยตนเองแล้ว ยังเป็นผู้ชักชวนหรือโน้มน้าวให้ผู้อื่นทำความชั่วเหล่านั้นด้วย
  • สัปปุริสบุคคล (สัตบุรุษ/คนจริง): คือผู้ที่งดเว้นจากการทำบาปทั้ง 5 ประการข้างต้นด้วยตนเองอย่างเคร่งครัด
  • สัปปุริสตรบุคคล (สัตบุรุษยิ่งกว่า): คือผู้ที่นอกจากจะรักษาศีล 5 บริสุทธิ์ด้วยตนเองแล้ว ยังทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตร ชักชวนผู้อื่นให้ละเว้นจากการทำชั่วและรักษาศีลตามตนไปด้วย

ใจความสำคัญของพระสูตรนี้คือการเน้นย้ำว่า การเป็นคนดีไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่การรักษาศีลด้วยตนเองเท่านั้น แต่ความประเสริฐที่สูงยิ่งขึ้นไปคือการขยายผลด้วยการเป็นแบบอย่างและชักนำผู้อื่นให้หันมาปฏิบัติตาม เพื่อสร้างสังคมที่ตั้งมั่นอยู่ในศีลธรรม การเปรียบเทียบในลักษณะนี้ช่วยให้ผู้ปฏิบัติธรรมได้ตรวจสอบตนเองและตระหนักถึงหน้าที่ในการเกื้อกูลผู้อื่นให้ดำเนินชีวิตในทางที่ถูกที่ควร

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-05-31

แสดงความคิดเห็น

แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสิกขาปทสูตร

0 ความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น...
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka