A Principled King
พระสูตรนี้แสดงธรรมเรื่อง "ธรรมราชา" หรือกษัตริย์ผู้ทรงธรรม โดยพระพุทธองค์ทรงเปรียบเทียบว่า แม้แต่พระเจ้าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ก็ยังต้องมี "ธรรม" เป็นที่พึ่งและเป็นใหญ่เหนือตน โดยอาศัยหลักธรรมเป็นธงชัยในการปกครองด้วยความเที่ยงธรรม เพื่อให้เกิดความคุ้มครองและปลอดภัยแก่ประชากรทุกหมู่เหล่า ตั้งแต่ข้าราชบริพาร พราหมณ์ คฤหบดี จนถึงสัตว์ทั้งหลาย ทำให้พระราชอำนาจนั้นมีความมั่นคงและไม่มีใครสามารถทำลายได้
ในทำนองเดียวกัน พระพุทธองค์ทรงเปรียบพระองค์เองว่าเป็น "ธรรมราชา" เช่นกัน โดยทรงตั้งมั่นอยู่ในธรรม ให้ธรรมเป็นเครื่องนำทางในการสั่งสอนพุทธบริษัททั้ง 4 คือ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก และอุบาสิกา พระองค์ทรงใช้ธรรมเป็นเกณฑ์ในการชี้แนะวิถีปฏิบัติเพื่อให้ผู้อื่นได้รับความปลอดภัยและประโยชน์สูงสุด โดยเน้นการพิจารณาสิ่งที่ควรเสพและไม่ควรเสพ ดังนี้:
หัวใจสำคัญของพระสูตรนี้คือการเน้นย้ำว่า "ธรรม" คืออำนาจสูงสุด เมื่อพระพุทธองค์ทรงปกครองหรือชี้นำด้วยธรรมแล้ว พระองค์ย่อมสามารถประกาศ "ธรรมจักร" หรือการเผยแผ่หลักความจริงอันสูงสุดได้อย่างสง่างาม ซึ่งธรรมจักรนี้เป็นสิ่งที่ไม่มีสมณะ พราหมณ์ เทวดา มาร หรือพรหมใดๆ ในโลกจะสามารถทัดทานหรือทำให้ถอยกลับได้ เพราะเป็นอำนาจที่ตั้งอยู่บนความถูกต้องเที่ยงธรรมอย่างสมบูรณ์
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
แสดงความคิดเห็น
แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับราชสูตร