Stinginess (2nd)
ทุติยมัจฉริยสูตร (พระสูตรว่าด้วยความตระหนี่ ฉบับที่ 2) เป็นพระธรรมเทศนาที่พระพุทธองค์ทรงเปรียบเทียบผลลัพธ์ของการกระทำอันเกิดจากจิตใจที่ประกอบด้วยความตระหนี่และความเอื้อเฟื้อ ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อภพภูมิที่จะไปบังเกิด โดยมีใจความสำคัญอยู่ที่ “มัจฉริยะ 5” หรือความตระหนี่ 5 ประการที่นักบวชพึงละเว้น
พระองค์ทรงชี้ให้เห็นว่า นักบวชที่ยังมีความตระหนี่ในสิ่งเหล่านี้ย่อมได้รับผลกรรมหนักเสมือนถูกนำตัวไปปล่อยไว้ในนรก ได้แก่:
ในทางตรงกันข้าม หากนักบวชละเว้นจากความตระหนี่ทั้ง 5 ประการข้างต้น มีจิตใจที่เปิดกว้าง เอื้อเฟื้อต่อการแบ่งปันที่อยู่อาศัย ไม่ปิดกั้นศรัทธา ไม่หวงแหนทรัพย์สิน ไม่หลงติดในคำสรรเสริญ และยินดีเผยแผ่ธรรมะแก่ผู้อื่นโดยเสมอภาค ย่อมถือเป็นผู้มีความประพฤติที่ดีงาม ซึ่งพระพุทธองค์ทรงเปรียบเปรยว่า นักบวชผู้นั้นเสมือนถูกนำตัวไปส่งไว้ในสวรรค์ด้วยผลบุญจากการลดละความเห็นแก่ตัวของตนเอง
สรุปได้ว่า ความตระหนี่เปรียบเสมือนโซ่ตรวนที่ผูกมัดจิตใจให้ต่ำลงสู่ความทุกข์ ในขณะที่ความไม่มีมัจฉริยะ (ความไม่ตระหนี่) คือหัวใจสำคัญของการเป็นนักบวชที่ดี เป็นเครื่องมือขัดเกลาจิตใจให้สูงขึ้น และเป็นบันไดนำไปสู่สุคติภูมิอย่างแท้จริง
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
แสดงความคิดเห็น
แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับทุติยมัจฉริยสูตร