Macchariyappahānasutta

มัจฉริยปหานสูตร

Giving Up Stinginess

ข้อมูล มัจฉริยปหานสูตร
พระไตรปิฎกเล่มที่ 22
นิกายอังคุตรนิกาย
ผู้แสดงธรรมพระพุทธเจ้า
ผู้ฟังหมู่ภิกษุ
สถานที่
อ่านพระสูตรมัจฉริยปหานสูตร →

สรุปเนื้อหา มัจฉริยปหานสูตร

มัจฉริยปหานสูตร (การละความตระหนี่) เป็นพระสูตรที่แสดงถึงเป้าหมายสำคัญของการประพฤติพรหมจรรย์ นั่นคือการฝึกฝนจิตใจเพื่อขจัดกิเลสประเภทความหวงแหนหรือความตระหนี่ให้หมดสิ้นไป โดยพระพุทธองค์ทรงสอนว่า การใช้ชีวิตในทางธรรมหรือการบำเพ็ญเพียรนั้นมีจุดมุ่งหมายหลักเพื่อการละและตัดขาดจากความตระหนี่ 5 ประการ (มัจฉริยะ 5) ซึ่งเป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาจิตใจและการอยู่ร่วมกันในสังคมสงฆ์อย่างผาสุก

ความตระหนี่ 5 ประการที่ควรละและตัดขาด ได้แก่:

  • อาวาสมัจฉริยะ: ความตระหนี่ในที่อยู่อาศัยหรือเสนาสนะ
  • กุลมัจฉริยะ: ความตระหนี่ในตระกูลอุปัฏฐาก หรือความหวงแหนผู้ที่ให้ความอุปการะ
  • ลาภมัจฉริยะ: ความตระหนี่ในลาภปัจจัยหรือสิ่งของที่ได้รับมา
  • วัณณมัจฉริยะ: ความตระหนี่ในวัณณะ คือการหวงแหนสรรเสริญหรือความชมเชยที่ผู้อื่นจะได้รับ
  • ธรรมมัจฉริยะ: ความตระหนี่ในธรรม คือการหวงแหนความรู้หรือการไม่ยอมเผยแผ่คำสอนของพระพุทธเจ้า

หัวใจสำคัญของพระสูตรนี้คือการเน้นย้ำว่า การประพฤติพรหมจรรย์ ไม่ใช่เพียงการถือศีลหรือการฝึกสมาธิเพียงอย่างเดียว แต่รวมถึงการชำระจิตใจให้สะอาดจากความเห็นแก่ตัวและการยึดติดในวัตถุหรือเกียรติยศ การละมัจฉริยะเหล่านี้จะช่วยให้ผู้ปฏิบัติธรรมมีจิตใจที่กว้างขวาง เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และพร้อมที่จะแบ่งปันสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม อันเป็นคุณธรรมพื้นฐานที่นำไปสู่ความหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวงในที่สุด

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-06-01

แสดงความคิดเห็น

แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับมัจฉริยปหานสูตร

0 ความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น...
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka