Sakkaccasutta

สักกัจจสูตร

Honor

ข้อมูล สักกัจจสูตร
พระไตรปิฎกเล่มที่ 23
นิกายอังคุตรนิกาย
ผู้แสดงธรรมพระพุทธเจ้า
ผู้ฟังหมู่ภิกษุ
สถานที่
อ่านพระสูตรสักกัจจสูตร →

สรุปเนื้อหา สักกัจจสูตร

สักกัจจสูตร (อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต) ว่าด้วยเรื่องการให้ความเคารพยำเกรงและการพึ่งพาอาศัยธรรม เพื่อละอกุศลและเจริญกุศลให้ถึงพร้อม โดยพระสารีบุตรเถระได้พิจารณาเห็นว่า ภิกษุผู้ปฏิบัติธรรมควรมีหลักยึดเหนี่ยวจิตใจผ่านการเคารพในสิ่งที่ประเสริฐ 7 ประการ ซึ่งเปรียบเสมือนการขัดเกลาทองคำเนื้อดีให้บริสุทธิ์ยิ่งขึ้น

หลักธรรมที่ภิกษุควรให้ความเคารพและยึดเป็นที่พึ่ง ได้แก่

  • พระศาสดา (พระพุทธเจ้า)
  • พระธรรม (คำสอน)
  • พระสงฆ์ (หมู่สาวก)
  • สิกขา (ข้อปฏิบัติ)
  • สมาธิ (ความตั้งมั่นแห่งจิต)
  • อปัณณกธรรม/ความไม่ประมาท (ความเพียร)
  • ปฏิสันถาร (การต้อนรับหรือการมีมุทิตาจิตต่อกัน)

พระสารีบุตรได้อธิบายขยายความแก่พระพุทธเจ้าว่า สิ่งเหล่านี้มีความสัมพันธ์กันอย่างเป็นลำดับขั้นและเป็นเหตุเป็นปัจจัยต่อกันอย่างไม่อาจแยกขาดได้ หากภิกษุขาดความเคารพในพระศาสดา ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะเคารพในพระธรรม หากขาดความเคารพในพระธรรม ก็ไม่สามารถเคารพในพระสงฆ์ และต่อเนื่องไปจนถึงสิกขา สมาธิ ความไม่ประมาท และการปฏิสันถารตามลำดับ กล่าวคือ ความเคารพที่เป็นเหตุปัจจัยนี้มีความเชื่อมโยงกันอย่างสมบูรณ์ หากผู้ใดเคารพในพระศาสดา ย่อมจะเคารพในธรรม และต่อเนื่องไปจนถึงข้อปฏิบัติสุดท้าย คือการมีปฏิสันถารที่ดีต่อกัน

พระพุทธเจ้าได้ทรงอนุโมทนาและยืนยันในคำสอนของพระสารีบุตรว่าถูกต้องและเป็นความจริงแท้ การเคารพในสิ่งอันประเสริฐเหล่านี้ถือเป็นรากฐานสำคัญที่ช่วยให้ภิกษุสามารถลดละอกุศลธรรมและเจริญกุศลธรรมให้เพิ่มพูนขึ้น จนนำไปสู่ความบริสุทธิ์แห่งจิตใจและการบรรลุธรรมในที่สุด

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-06-01

แสดงความคิดเห็น

แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสักกัจจสูตร

0 ความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น...
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka