วิตถตุโปสถสูตร

วิตถตุโปสถสูตร ว่าด้วยการรักษาอุโบสถศีล 8 ประการให้บริบูรณ์ พระพุทธองค์ทรงเปรียบเทียบว่าการรักษาอุโบสถศีลนั้นมีผลานิสงส์มหาศาล ยิ่งใหญ่กว่าความเป็นพระราชาผู้ครองความเป็นใหญ่ในมหาชนบททั้ง 16 แคว้น เพราะสมบัติของมนุษย์นั้นเป็นเพียงของเล็กน้อยเมื่อเทียบกับความสุขในสวรรค์ชั้นต่างๆ

หลักการปฏิบัติเพื่อให้อุโบสถมีผลมาก คือการที่อุบาสกอุบาสิกาพิจารณาเห็นว่า "พระอรหันต์ทั้งหลายท่านละเว้นจากการทำบาปและประพฤติปฏิบัติอย่างไร เราก็จะขอทำตามเยี่ยงอย่างนั้นในวันและคืนนี้" โดยรักษาศีล 8 ประการ ดังนี้:

• เว้นจากการฆ่าสัตว์ (ปาณาติปาตา)
• เว้นจากการถือเอาของที่มิได้ให้ (อทินนาทานา)
• เว้นจากการประพฤติพรหมจรรย์ไม่สมควร (อพรหมจริยา)
• เว้นจากการพูดเท็จ (มุสาวาทา)
• เว้นจากการดื่มน้ำเมา (สุราเมระยะ)
• เว้นจากการบริโภคอาหารในยามวิกาล (วิกาลโภชนา)
• เว้นจากการฟ้อนรำ ขับร้อง ประโคมดนตรี ดูการละเล่น และการทัดทรงดอกไม้ของหอมเครื่องลูบไล้
• เว้นจากการนอนบนที่นอนสูงใหญ่

พระพุทธองค์ทรงอธิบายถึงอานิสงส์ของการรักษาอุโบสถศีลว่า เป็นเหตุให้ผู้ปฏิบัติสามารถเข้าถึงสวรรค์ชั้นต่างๆ ได้แก่ จาตุมหาราชิกา ดาวดึงส์ ยามา ดุสิต นิมมานรดี และปรนิมมิตวสวัตตี ตามลำดับความประณีตของกุศลกรรม โดยในพระสูตรได้แจกแจงอายุขัยและความสุขในสวรรค์แต่ละชั้นว่ามีอายุยืนยาวเพียงใด และย้ำว่าสมบัติของมนุษย์หรือความสว่างไสวของดวงจันทร์ดวงอาทิตย์ก็ไม่อาจเทียบได้แม้เพียงเสี้ยวหนึ่งของผลบุญแห่งการรักษาอุโบสถศีล

บทสรุปของพระสูตรนี้เน้นย้ำว่า ทั้งหญิงและชายผู้มีศีล เมื่อได้รักษาอุโบสถอันประกอบด้วยองค์ 8 นี้ ย่อมสั่งสมบุญที่นำความสุขมาให้ และย่อมเข้าถึงฐานะอันเป็นทิพย์โดยไม่มีผู้ติเตียน