โจรสูตร

โจรสูตร (Corasutta) เป็นพระสูตรที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงแก่ภิกษุทั้งหลาย โดยเปรียบเทียบพฤติกรรมของ "มหาโจร" ที่ส่งผลต่อความยั่งยืนในการกระทำความผิด โดยแบ่งออกเป็น 2 ลักษณะ คือ โจรที่ถูกจับได้โดยเร็วและโจรที่อยู่รอดได้นาน เพื่อชี้ให้เห็นถึงธรรมของคนที่ประพฤติชั่วว่าหากขาดความยับยั้งชั่งใจหรือทำผิดซ้ำซาก ย่อมนำไปสู่ความหายนะในที่สุด

ลักษณะของมหาโจรที่ ถูกจับได้โดยเร็ว (ไม่ยั่งยืน) ประกอบด้วย 8 ประการ ดังนี้:

• ทำร้ายผู้ที่ไม่ได้ต่อสู้
• ปล้นทรัพย์โดยไม่เหลือหลอ
• ทำร้ายสตรี
• ข่มเหงเด็กหญิง
• ปล้นสะดมบรรพชิต
• ปล้นคลังหลวง
• ทำการในที่ใกล้เกินไป (ไม่แยบยล)
• ไม่ฉลาดในการซ่อนเร้นทรัพย์

ในทางตรงกันข้าม มหาโจรที่จะ อยู่รอดได้นาน (ไม่ถูกจับโดยเร็ว) คือผู้ที่มีลักษณะตรงกันข้ามกับข้างต้นทั้งหมด ได้แก่ การไม่ทำร้ายผู้ที่ยอมจำนน ไม่ละโมบปล้นจนหมดสิ้น ไม่เบียดเบียนสตรีหรือเด็ก ไม่แตะต้องทรัพย์ของบรรพชิตและทรัพย์หลวง ไม่กระทำการอุกอาจในที่ใกล้ และมีความฉลาดรอบคอบในการซ่อนเร้นทรัพย์

ใจความสำคัญและคำสอนหลัก: แม้พระสูตรนี้จะใช้บริบทของ "มหาโจร" เป็นตัวตั้งต้น แต่ในเชิงธรรมะแฝงไปด้วยนัยยะสำคัญเรื่อง "ความประมาท" และ "ความละเอียดรอบคอบ" ในการดำเนินชีวิต หากผู้ใดดำเนินชีวิตด้วยความขาดสติ ประพฤติผิดโดยไม่เกรงกลัวต่อบาป หรือกระทำการที่อุกอาจขาดความแยบคาย ย่อมได้รับวิบากกรรมหรือผลลัพธ์ที่ไม่พึงประสงค์โดยเร็ว ในขณะที่ผู้ที่มีความสำรวม ไม่เบียดเบียนผู้อื่น และมีความฉลาดในการดำเนินชีวิต (ทางที่ถูกทำนองคลองธรรม) ย่อมรักษาตนให้อยู่รอดปลอดภัยและมีความมั่นคงในระยะยาวได้มากกว่า