สีหนาทสูตร

สีหนาทสูตร (Sāriputta’s Lion’s Roar) เป็นพระสูตรที่แสดงถึงความมั่งคงทางจิตใจและคุณธรรมอันสูงส่งของ พระสารีบุตร โดยเหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อมีภิกษุรูปหนึ่งกล่าวหาท่านว่าทำร้ายร่างกายแล้วจากไปโดยไม่ขอโทษ พระพุทธเจ้าจึงเรียกพระสารีบุตรมาสอบถาม ซึ่งท่านได้ตอบโต้ด้วยการเปรียบเทียบจิตใจของตนเองกับสิ่งต่าง ๆ เพื่อแสดงถึงความเมตตาและ สติในกายคตาสติ ที่สมบูรณ์แบบ

พระสารีบุตรเปรียบจิตใจของท่านว่ามีลักษณะดังนี้:

• ดุจแผ่นดิน, น้ำ, ไฟ, ลม และผ้าเช็ดธุลี: ไม่รู้สึกขัดเคืองหรือรังเกียจ ไม่ว่าสิ่งที่มากระทบจะเป็นของสะอาดหรือของปฏิกูล
• ดุจคนจัณฑาล: มีความอ่อนน้อมถ่อมตนและไม่ถือตัว
• ดุจโคเขาขาด: เป็นผู้มีความอดทนและไม่เบียดเบียนผู้อื่น
• ความเบื่อหน่ายในร่างกาย: มองเห็นร่างกายนี้เป็นสิ่งที่น่ารังเกียจเหมือนซากศพ และตระหนักว่ากายนี้เป็นสิ่งที่ไม่สะอาด มีแต่ความเสื่อมโทรมไปตามกาลเวลา

พระธรรมเทศนานี้เน้นย้ำถึง การฝึกจิตให้กว้างขวางดุจห้วงมหรรณพ ปราศจากเวรและพยาบาท ซึ่งเป็นผลจากการหมั่นเจริญสติอย่างต่อเนื่อง ทำให้ท่านมีความอดทนต่อคำกล่าวร้ายโดยไม่หวั่นไหว ในท้ายที่สุดภิกษุผู้กล่าวหาได้สำนึกผิดและขอขมาต่อพระสารีบุตร พระพุทธองค์ทรงสอนว่า การยอมรับความผิดและสำรวมระวังในอนาคต คือความเจริญในธรรมวินัยของพระอริยะ นอกจากนี้ พระพุทธองค์ยังกำชับให้พระสารีบุตรให้อภัยแก่ภิกษุรูปนั้นเพื่อป้องกันอันตรายที่จะเกิดขึ้นแก่ผู้กล่าวหาด้วยใจที่เป็นอกุศล