อาหุเนยยสูตร (อังคุตตรนิกาย นวกนิบาต) เป็นพระสูตรที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงถึงบุคคลผู้เป็น "นาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก" ซึ่งเป็นผู้ที่ควรแก่การรับเครื่องบูชา การต้อนรับ การถวายทาน และการกราบไหว้ด้วยความเคารพ โดยพระองค์ทรงจำแนกบุคคลเหล่านั้นออกเป็น 9 ประเภท ดังนี้
- พระอรหันต์ (ผู้บรรลุธรรมสูงสุด)
- พระผู้ปฏิบัติเพื่อบรรลุอรหัตผล
- พระอนาคามี (ผู้ไม่กลับมาเกิดในกามภพ)
- พระผู้ปฏิบัติเพื่อบรรลุผลแห่งพระอนาคามี
- พระสกทาคามี (ผู้กลับมาเกิดอีกเพียงครั้งเดียว)
- พระผู้ปฏิบัติเพื่อบรรลุผลแห่งพระสกทาคามี
- พระโสดาบัน (ผู้เข้าถึงกระแสแห่งนิพพาน)
- พระผู้ปฏิบัติเพื่อบรรลุผลแห่งพระโสดาบัน
- กัลยาณปุถุชน (บุคคลผู้เป็นดั่งลูกแกะในฝูง)
หัวใจสำคัญของพระสูตรนี้คือการชี้ให้เห็นว่า ผู้ที่ดำเนินตามแนวทางแห่งมรรคผลหรือเป็นผู้เข้าถึงความเป็นอริยบุคคลในระดับต่างๆ รวมถึงกัลยาณปุถุชนที่มีจิตใจดีงาม ถือเป็น เนื้อนาบุญที่ประเสริฐที่สุด การให้ทานหรือการแสดงความเคารพแก่บุคคลเหล่านี้ ย่อมมีอานิสงส์มหาศาลและเป็นเหตุแห่งความเจริญงอกงามในกุศลธรรมของเหล่าพุทธบริษัท ธรรมะบทนี้จึงเน้นย้ำถึง คุณค่าของบุคคลในทางธรรม และการเลือกที่ตั้งแห่งการทำความดีเพื่อนำไปสู่ความเป็นสิริมงคลแก่ชีวิตอย่างสูงสุด
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
แสดงความคิดเห็น
แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับอาหุเนยยสูตร