ทุติยเวรสูตร

ทุติยเวรสูตร (AN 9.28) แสดงธรรมว่าด้วยคุณสมบัติของผู้ที่เป็นพระโสดาบัน ซึ่งสามารถยืนยันความเป็นอริยบุคคลของตนได้ โดยการระงับภัยและเวร 5 ประการ และการประกอบด้วยองค์แห่งโสดาบัน 4 ประการ ซึ่งทำให้ผู้นั้นพ้นจากอบายภูมิ ไม่ตกต่ำ และมีความเป็นผู้เที่ยงแท้ต่อการตรัสรู้ในอนาคต

หัวใจสำคัญของพระสูตรนี้คือการละเว้นจากการกระทำที่เป็นภัยต่อตนเองและผู้อื่น ซึ่งประกอบด้วยภัยและเวร 5 ประการ ได้แก่:

• การไม่ฆ่าสัตว์
• การไม่ลักทรัพย์
• การไม่ประพฤติผิดในกาม
• การไม่พูดเท็จ
• การไม่ดื่มน้ำเมาคือสุราและเมรัย

นอกจากการระงับเวรภัยแล้ว ผู้เป็นพระโสดาบันต้องประกอบด้วยองค์แห่งโสดาบัน 4 ประการ ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันความมั่นคงในธรรม ได้แก่:

• ความเลื่อมใสอันมั่นคงในพระพุทธเจ้า
• ความเลื่อมใสอันมั่นคงในพระธรรม
• ความเลื่อมใสอันมั่นคงในพระสงฆ์
• การมีศีลอันเป็นที่รักของพระอริยเจ้า เป็นศีลที่ไม่ขาด ไม่ทะลุ ไม่ด่างพร้อย เป็นไท และเป็นไปเพื่อสมาธิ

สรุปได้ว่า พระสูตรนี้เน้นย้ำถึงวิถีทางของอริยบุคคลที่มุ่งเน้นการมีศีลที่บริสุทธิ์และการมีความศรัทธาที่ตั้งมั่นในพระรัตนตรัย ผู้ที่ปฏิบัติได้ครบถ้วนตามหลักการนี้ ย่อมมีความมั่นใจในความปลอดภัยจากอบายภูมิและก้าวเข้าสู่กระแสแห่งมรรคผลที่นำไปสู่การบรรลุธรรมในที่สุด