โกกาลิกสูตร

โกกาลิกสูตร เป็นพระสูตรที่ว่าด้วยเรื่องผลกรรมอันเผ็ดร้อนจากการกล่าววาจาล่วงเกินพระอริยบุคคล โดยมีเนื้อหาสำคัญเริ่มต้นจากภิกษุชื่อ โกกาลิกะ ได้เข้าไปกล่าวหาพระสารีบุตรและพระมหาโมคคัลลานะต่อหน้าพระพุทธเจ้าด้วยความริษยาว่าทั้งสองมีเจตนาทุจริต แม้พระพุทธเจ้าจะทรงตักเตือนและห้ามปรามถึงสามครั้งให้มีความเลื่อมใสในพระอัครสาวก แต่โกกาลิกะก็ไม่ยอมฟังและยังคงยืนกรานในความเห็นผิดของตน

หลังจากออกจากสำนักพระพุทธเจ้า โกกาลิกะเกิดอาพาธร้ายแรงโดยมีฝีขึ้นตามร่างกาย ขยายขนาดขึ้นเรื่อยๆ จนแตกออกและมีเลือดหนองไหลอาบ ทรมานอย่างแสนสาหัสจนเสียชีวิตในที่สุด โดยก่อนตาย ท้าวสหัมบดีพรหม และ เทพบุตรตุดุ ได้มาปรากฏตัวเพื่อเตือนสติว่าการด่าทอหรือใส่ร้ายผู้บริสุทธิ์และพระอริยเจ้านั้นเป็นบาปมหันต์ สุดท้ายโกกาลิกะต้องไปอุบัติใน ปทุมนรก (นรกบัวบาน) ซึ่งเป็นนรกขุมที่ลึกและมีระยะเวลาแห่งการเสวยทุกข์ทรมานยาวนานอย่างยิ่งยวด

พระพุทธเจ้าทรงสอนถึงโทษของการพูดจาทำลายผู้อื่น โดยเปรียบเทียบว่า "คนเราเกิดมาพร้อมกับขวานในปาก" คำพูดที่ไม่ดีเปรียบเสมือนขวานที่หันกลับมาตัดคอผู้พูดเอง การติเตียนผู้ที่ควรสรรเสริญหรือสรรเสริญผู้ที่ควรติเตียน ถือเป็นการนำความหายนะมาสู่ตนเอง พระองค์ยังได้อุปมาความยาวนานของนรกขุมต่างๆ เพื่อให้เห็นว่าผลของการกระทำที่ปรามาสพระอริยะนั้นมีความทุกข์ทรมานเพียงใด

• โทษของการใช้วาจา: วาจาที่ร้ายกาจคืออาวุธที่ทำร้ายตนเองให้ต้องตกต่ำ
• อันตรายของการเพ่งโทษ: การมีความคิดประทุษร้ายต่อผู้มีคุณธรรมเป็นกรรมหนัก
• ความสำคัญของความเลื่อมใส: การรักษาศรัทธาในบุคคลผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบคือความปลอดภัยของชีวิต
• กฎแห่งกรรม: ผลของการกล่าวร้ายพระอริยบุคคลส่งผลให้ต้องเสวยวิบากในนรกเป็นเวลานานนับกัลป์ไม่ถ้วน