Saññāsutta

ปฐมสัญญาสูตร

Percipient

ข้อมูล ปฐมสัญญาสูตร
พระไตรปิฎกเล่มที่ 24
นิกายอังคุตรนิกาย
ผู้แสดงธรรมพระพุทธเจ้า
ผู้ฟังหมู่ภิกษุ
สถานที่
อ่านพระสูตรปฐมสัญญาสูตร →

สรุปเนื้อหา ปฐมสัญญาสูตร

ปฐมสัญญาสูตร (AN 11.7) เป็นพระสูตรที่พระอานนท์ได้ทูลถามพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับภาวะสมาธิขั้นสูงที่หลุดพ้นจากความยึดติดในบัญญัติและอารมณ์ทั้งปวง โดยผู้ที่เข้าถึงสภาวะนี้จะไม่มีความรับรู้ (สัญญา) ในวัตถุธาตุ รูปฌาน อรูปฌาน โลกนี้ โลกหน้า หรือสิ่งใดๆ ที่เคยพบเห็น ฟัง หรือรับรู้ทางใจ แต่ยังคงมีความรับรู้อยู่ในระดับหนึ่ง ซึ่งเป็นสภาวะที่ลึกซึ้งและเหนือไปกว่าการปรุงแต่งทางจิตปกติ

พระพุทธองค์ทรงตรัสตอบยืนยันว่าสภาวะดังกล่าวมีอยู่จริง โดยอธิบายว่าผู้ปฏิบัติจะยังคงมี "สัญญา" (ความรับรู้) ที่มุ่งเน้นไปยังจุดหมายสูงสุดคือ นิพพาน ซึ่งมีลักษณะเฉพาะดังนี้:

  • ความสงบ (Peaceful): เป็นสภาวะที่ปราศจากความวุ่นวายทางใจ
  • ความประณีต (Sublime): เป็นความสุขที่สูงส่งและสะอาดบริสุทธิ์
  • การระงับสังขารทั้งปวง: การหยุดการปรุงแต่งทางกาย วาจา และใจ
  • การสลัดคืนอุปธิทั้งปวง: การวางภาระแห่งความยึดมั่นถือมั่น
  • วิราคะและนิโรธ: ความจางคลายและการดับสิ้นไปแห่งตัณหา
  • นิพพาน: การดับสนิทจากเครื่องร้อยรัดทั้งปวง

ในตอนท้ายของพระสูตร พระอานนท์ได้นำประเด็นนี้ไปสนทนากับพระสารีบุตร ซึ่งพระสารีบุตรได้ให้คำอธิบายที่ตรงกันทุกประการ ทั้งในด้านเนื้อหาและถ้อยคำ ทำให้พระอานนท์เกิดความเลื่อมใสในความเป็นเอกภาพของคำสอนระหว่างพระศาสดาและสาวก ว่ามีความสอดคล้องกันอย่างน่าอัศจรรย์ใจ โดยสรุปแล้วพระสูตรนี้เน้นย้ำว่า แม้ในขณะที่จิตก้าวล่วงการรับรู้ในโลกียะและโลกุตระวิสัยต่างๆ ไปแล้ว แต่หากยังมีการระลึกถึงคุณค่าแห่งนิพพาน อันเป็นสภาวะที่ดับสนิทแห่งความยึดติด จิตนั้นย่อมถือว่ายังมีความรู้แจ้งที่มุ่งตรงสู่ความหลุดพ้นอย่างแท้จริง

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-06-01
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka