สรุปเนื้อหาสัมพหุลภิกขุวัตถุ: พระสูตรนี้แสดงถึงการสนทนาธรรมของภิกษุ ๕๐๐ รูป ณ พระเชตวันมหาวิหาร เกี่ยวกับความสุขในโลก ซึ่งมีความเห็นแตกต่างกันไปตามทัศนะของแต่ละรูป

  • ความเห็นเรื่องความสุขของภิกษุ: ภิกษุบางพวกมองว่าความสุขในราชสมบัติ ในกาม หรือในการบริโภคอาหารรสดีเป็นสุขที่สุด
  • คำสอนของพระพุทธศาสนา: พระพุทธเจ้าทรงชี้ว่าความสุขทางโลกเหล่านั้นล้วนยังนับเนื่องด้วยความทุกข์ในวัฏสงสาร ความสุขที่แท้จริงในโลกมีองค์ประกอบสำคัญดังพระคาถาว่า "สุโข พุทฺธานํ อุปฺปาโท..."

คำสอนหลักและอรรถาธิบาย:

  • ความเกิดขึ้นแห่งพระพุทธเจ้า: เป็นเหตุนำสุขมา เพราะทรงนำมหาชนให้ข้ามพ้นจากความกันดารคือกิเลสมีราคะเป็นต้น
  • การแสดงธรรมของสัตบุรุษ: ช่วยให้สัตว์โลกผู้มีความทุกข์มีชาติเป็นต้น ได้พ้นจากทุกข์ทั้งปวง
  • ความสามัคคีของหมู่คณะ: ความพร้อมเพรียงและมีจิตใจเสมอกันนำความสุขมาให้
  • ความเพียรของผู้พร้อมเพรียงกัน: การร่วมกันปฏิบัติสมณธรรม เล่าเรียนพระพุทธพจน์ หรือรักษาธุดงค์วัตรในหมู่คณะที่สามัคคี ย่อมนำความเจริญและความสุขมาให้โดยส่วนเดียว ไม่มีทางเสื่อม

ในตอนท้ายแห่งพระธรรมเทศนา ภิกษุเป็นจำนวนมากได้บรรลุพระอรหัตผล และพระธรรมเทศนานี้ยังอำนวยประโยชน์อันยิ่งใหญ่แก่มหาชนอีกด้วย

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-13