พระสูตรนี้ปรากฏอยู่ใน วิตักกสูตร (Iti 80) ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมเพื่อชี้ให้เห็นถึง อกุศลวิตก หรือความคิดที่เป็นอกุศล 3 ประการ ซึ่งเป็นอุปสรรคสำคัญในการปฏิบัติธรรมและการหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง โดยพระองค์ทรงจำแนกความคิดเหล่านี้ไว้เพื่อให้ผู้ปฏิบัติได้ตระหนักและละทิ้ง เพื่อมุ่งสู่ความบริสุทธิ์ทางจิตใจ

หัวใจสำคัญของพระสูตรนี้คือการเตือนสติบรรพชิตและผู้ที่มุ่งหวังความหลุดพ้นให้ระมัดระวังความคิดที่ยึดติดในทางโลก ซึ่งแบ่งออกเป็น 3 หมวดหมู่หลัก ได้แก่

  • ความคิดเรื่องสถานะ (Status): การยึดติดในยศถาบรรดาศักดิ์ ความทะเยอทะยานที่จะเป็นที่ยอมรับหรือเป็นผู้นำในสายตาผู้อื่น
  • ความคิดเรื่องลาภสักการะ (Material gain, honor, and popularity): ความต้องการปัจจัยสี่ ทรัพย์สิน สิ่งของมีค่า รวมถึงการปรารถนาชื่อเสียงและเกียรติยศ
  • ความคิดเรื่องความผูกพัน (Fondness for others): ความยึดติดในมิตรสหาย ความรักใคร่ในบุคคลรอบข้าง ซึ่งเป็นความผูกพันที่ดึงจิตให้จมอยู่ในกามคุณ

พระพุทธองค์ทรงเปรียบเทียบว่า ผู้ที่ยังหมกมุ่นและมีความกังวลอยู่กับเรื่องเหล่านี้ ย่อมถือว่ายังห่างไกลจากการ สิ้นกิเลส หรือการทำลายสังโยชน์ที่ผูกมัดสัตว์ไว้ในวัฏสงสาร การจะบรรลุถึงความตรัสรู้สูงสุดได้นั้น จำเป็นต้องอาศัยการ ละวาง ความผูกพันทางโลก ไม่ว่าจะเป็นบุตร บริวาร ทรัพย์สมบัติ หรือความสัมพันธ์ทางครอบครัว เพื่อให้จิตใจมีความเป็นอิสระและพร้อมต่อการบรรลุธรรมชั้นสูงสุด ซึ่งการปล่อยวางความคิดเหล่านี้คือหนทางสำคัญที่ทำให้ผู้ปฏิบัติสามารถเข้าถึงสันติสุขที่แท้จริงได้สำเร็จ

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-02