ลตาวิมาน

ลตาวิมาน เป็นพระสูตรในขุททกนิกาย พระไตรปิฎก ที่แสดงถึงเรื่องราวของเทพธิดา 5 องค์ ซึ่งเป็นธิดาของท้าวเวสสวัณมหาราชและเป็นนางบำเรอของท้าวสักกเทวราช โดยมี นางลดาเทพธิดา เป็นผู้มีความโดดเด่นและงดงามเป็นเลิศกว่านางฟ้าองค์อื่นๆ ทั้งในด้านอายุ วรรณะ สุขะ และพละ จนทำให้นางสุดาเทพธิดาผู้เป็นน้องสาวเกิดความสงสัยและทูลถามถึงสาเหตุแห่งบุญกุศลที่นางลดาเทพธิดาได้กระทำไว้

นางลดาเทพธิดาจึงได้เมตตาเล่าถึงอดีตชาติเมื่อครั้งยังเป็นมนุษย์ว่า ตนเคยเกิดเป็นบุตรสะใภ้ในตระกูลที่มั่งคั่ง โดยมีแนวทางปฏิบัติและคุณธรรมสำคัญ ดังนี้:

• ประพฤติตนเป็นผู้ไม่มักโกรธ และอยู่ในโอวาทใต้บังคับบัญชาของสามี
• มีความซื่อสัตย์ภักดี ไม่ประพฤตินอกใจสามีหนุ่ม
• มีความเคารพและทำตัวให้เป็นที่รักของสามี ญาติผู้ใหญ่ บิดามารดา ตลอดจนคนใช้ชายหญิง
• มีความเลื่อมใส ไม่ประมาทในการรักษาศีล 5 และวันอุโบสถ

จากกุศลกรรมดังกล่าว ส่งผลให้หลังคาบกาลกิริยา นางจึงได้มาอุบัติเป็นเทพธิดาผู้มีศักดิ์ใหญ่และมีความวิเศษเหนือกว่าเทพธิดาเหล่าอื่น

คำสอนหลักจากพระสูตรนี้: นางสุดาเทพธิดาได้นำเรื่องราวดังกล่าวมาบอกกล่าวแก่เทพธิดาองค์อื่นๆ พร้อมทั้งยกย่องนางลดาเทพธิดาให้เป็นแบบอย่าง พร้อมกับเปรียบเทียบว่า สตรีที่มีศรัทธาและเป็นอริยสาวิกา เมื่ออาศัยอยู่ร่วมกับสามี พึงประพฤติตนด้วยความยำเกรง รู้จักละวางความโกรธ และกำจัดความตระหนี่ ประพฤติปฏิบัติธรรมโดยชอบตามหน้าที่ของภรรยาที่ดี เปรียบเสมือนพญาราชสีห์ที่อาศัยอยู่บนภูเขาและบำเพ็ญกิจสำเร็จลุล่วง ผู้ที่ประพฤติชอบเช่นนี้ย่อมได้รับความสุขและรื่นเริงบันเทิงใจอยู่บนสวรรค์