ทุติยสูจิวิมาน

สรุปทุติยสูจิวิมาน (ขุททกนิกาย) พระสูตรนี้แสดงถึงอานุภาพแห่งบุญกิริยาวัตถุจากการถวายทานอันประณีตแด่เนื้อนาบุญ โดยมีเหตุการณ์เกิดขึ้น ณ พระวิหารเวฬุวัน กรุงราชคฤห์ เมื่อครั้งที่พระมหาโมคคัลลานเถระได้สนทนากับเทพบุตรเจ้าของวิมานผู้มีอานุภาพยิ่งใหญ่

ใจความสำคัญของเรื่องราวและคำสอนหลัก มีดังนี้ครับ:

• ความงดงามและอานุภาพแห่งวิมาน: เทพบุตรผู้มีศักดิ์ใหญ่ได้เสวยทิพยสมบัติในวิมานเสาแก้วมณีที่สูงถึง ๑๒ โยชน์ มีห้องรโหฐาน ๗๐๐ ห้อง เพียบพร้อมด้วยเบญจกามคุณ ทิพยสมบัติ เสียงพิณอันไพเราะ และเทพนารีฟ้อนรำ มีวรรณะที่สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเนื่องจากผลบุญที่ได้กระทำไว้ในอดีตชาติ
• เหตุแห่งบุญ (ปุพพกรรม): ในอดีตชาติ ขณะที่เทพบุตรท่านนี้เกิดเป็นช่างเย็บผ้าชาวราชคฤห์ ได้เดินทางไปวัดเวฬุวันและพบภิกษุรูปหนึ่งกำลังเย็บจีวรด้วยเข็ม เขาเกิดจิตศรัทธาเลื่อมใสในพระภิกษุผู้ปราศจากกิเลสมลทิน จึงได้น้อมนำเข็มหลายเล่มพร้อมทั้งกล่องเข็มไปถวายด้วยมือของตนเอง
• ผลแห่งทานและการสั่งสอน: ด้วยอานิสงส์แห่งการถวายเข็มและกล่องเข็มด้วยจิตที่เลื่อมใสในพระภิกษุสงฆ์ ส่งผลให้เมื่อละโลกไปแล้ว จึงได้มาอุบัติในวิมานทองอันโอฬาร เต็มไปด้วยโภคทรัพย์และทิพยสมบัติอันน่ารักนานาประการ

พระสูตรนี้จึงเป็นเครื่องเตือนใจว่า การทำบุญแม้จะเป็นสิ่งของชิ้นเล็กน้อย เช่น เข็มและกล่องเข็ม แต่หากทำด้วยจิตใจที่เลื่อมใสศรัทธาในเนื้อนาบุญอันบริสุทธิ์ ย่อมส่งผลให้ได้รับความสุข ความเจริญ และทิพยสมบัติอันไพศาลในโลกหน้าอย่างแน่นอน