จิตตลตาวิมาน

จิตตลดาวิมาน จากขุททกนิกาย พระไตรปิฎกฉบับ มมร แสดงถึงเรื่องราวและผลบุญของเทพบุตรองค์หนึ่งที่ได้ไปอุบัติในวิมานอันรุ่งเรืองบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ซึ่งพระมหาโมคคัลลานเถระได้เดินทางไปพบและสอบถามถึงสาเหตุที่ทำให้ท่านมีเทพฤทธิ์และอานุภาพมากเช่นนั้น

เทพบุตรองค์ดังกล่าวได้เล่าถึงอดีตชาติเมื่อครั้งยังเป็นมนุษย์ว่า ตนมีฐานะยากจน เป็นกรรมกรรับจ้างเลี้ยงชีพ แต่มีจิตใจงดงามและเปี่ยมด้วยคุณธรรม โดยมีแนวทางปฏิบัติที่สำคัญดังนี้:

• การดูแลบิดามารดา: เป็นผู้เลี้ยงดูบิดามารดาผู้แก่เฒ่าด้วยความกตัญญูกตเวที และยอมครองตนเป็นโสดเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาความขัดแย้งในครอบครัว ตั้งใจดูแลท่านด้วยตนเองอย่างใกล้ชิด
• การทำบุญให้ทาน: มีความเลื่อมใสในสมณะผู้มีศีล ได้ถวายทานข้าวและน้ำอย่างไพบูลย์ด้วยความเคารพตามกำลังทรัพย์ที่มีอยู่
• การรักษาศีล: เป็นอุบาสกผู้มีศรัทธา หมั่นรักษาศีลและถืออุโบสถกรรมอยู่เสมอ

ผลบุญจากการกระทำอันเป็นกุศลเหล่านี้ ทั้งความกตัญญู การให้ทาน และการรักษาศีล ส่งผลให้เมื่อผู้นั้นเสียชีวิตลง ได้ไปอุบัติในวิมานทองขนาด 12 โยชน์ ณ สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ มีความสว่างไสว รัศมีกายงดงาม และมีโภคสมบัติอันน่ารักทุกประการ พระสูตรนี้จึงเป็นคำสอนหลักที่แสดงให้เห็นถึงอานิสงส์ของการปฏิบัติบูชาต่อผู้มีพระคุณ และการสั่งสมบุญกุศลในพระพุทธศาสนาที่จะส่งผลให้มีความสุขความเจริญทั้งในโลกนี้และโลกหน้า