ปัญจปุตตขาทิกเปติวัตถุ

ปัญจปุตตขาทิกเปติวัตถุ (เรื่องเปรตผู้กินบุตรทั้งห้า) ปรากฏในขุททกนิกาย เปตวัตถุ เป็นเรื่องราวที่พระมหาโมคคัลลานเถระได้พบเห็นเปรตตนหนึ่งในระหว่างทางที่ลงจากเขาคิชฌกูฏ เปรตตนนั้นมีลักษณะน่าเกลียดน่ากลัว มีร่างกายซูบผอมและหิวโหยอย่างหนัก พระเถระจึงสอบถามถึงเหตุแห่งกรรมที่ทำให้ต้องมาทนทุกข์ทรมานเช่นนี้

เปรตตนนั้นได้กล่าวตอบความผิดที่ตนเคยทำไว้ในอดีตชาติ ซึ่งเป็นอุทาหรณ์สอนใจในเรื่องของความริษยาและความอาฆาตพยาบาท โดยมีใจความสำคัญดังนี้:

• ที่มาของความผิด: ในอดีตชาติ นางเป็นภรรยาหลวงที่มีความริษยาภรรยาน้อยอย่างรุนแรง เมื่อภรรยาน้อยตั้งครรภ์ นางจึงแกล้งทำทีเป็นให้ยาบำรุง แต่แท้จริงคือยาพิษเพื่อให้เด็กในครรภ์แท้ง
• ผลของการกระทำ: นางได้กระทำการเช่นนี้ซ้ำๆ กับบุตรของภรรยาน้อยถึง 5 คน จนเด็กเหล่านั้นเสียชีวิตทั้งหมด ส่งผลให้เมื่อสิ้นชีวิตลง นางต้องไปรับกรรมในนรกอันยาวนาน และเมื่อพ้นจากนรกก็มาเกิดเป็นเปรตที่ต้องทนทุกข์ทรมานด้วยความหิวโหย
• ความทรมานที่ได้รับ: ด้วยแรงแห่งกรรมที่กระทำต่อเด็กทั้งห้าคน เปรตตนนี้จึงต้องถูกกรรมบันดาลให้เห็นภาพหลอนว่าตนเองต้องกัดกินเนื้อบุตรเหล่านั้นเป็นอาหารอย่างไม่สิ้นสุด เพื่อชดใช้บาปกรรมที่ทำไว้ในอดีต

บทสรุปและข้อคิด: เรื่องนี้เป็นเครื่องเตือนใจถึง "กฎแห่งกรรม" ที่เที่ยงธรรมเสมอ ความริษยาและความพยาบาทนำมาซึ่งความทุกข์อันใหญ่หลวง ทั้งในปัจจุบันชาติและสัมปรายภพ การเบียดเบียนชีวิตผู้อื่นโดยเฉพาะผู้ที่อ่อนแอกว่า ย่อมส่งผลให้ผู้กระทำได้รับผลกรรมที่เผ็ดร้อนและยาวนาน การมีจิตเมตตาและให้อภัยจึงเป็นหนทางเดียวที่จะช่วยให้ชีวิตดำเนินไปอย่างสันติและปลอดภัยจากอบายภูมิทั้งปวง