ปัญจปุตตขาทิกเปติวัตถุ เป็นเรื่องราวของนางเปรตผู้ทนทุกข์ทรมานอย่างหนักในเปตโลก ซึ่งปรากฏกายในสภาพเปลือยกาย ผิวพรรณทุพพลภาพ มีกลิ่นเหม็นเน่า และถูกแมลงวันตอม พร้อมทั้งต้องคลอดบุตรและกินเนื้อบุตรของตนเองวันละ 10 คนเพื่อประทังความหิว แต่ก็ไม่สามารถบรรเทาความหิวและความเร่าร้อนในจิตใจได้

เมื่อพระสังฆเถระได้สอบถามถึงสาเหตุแห่งวิบากกรรม นางเปรตจึงได้เล่าว่า ในอดีตชาติเมื่อครั้งเป็นมนุษย์ นางเกิดความริษยาภรรยาอีกคนของสามีที่มีครรภ์ จึงได้จ้างวานให้คนทำลายครรภ์นั้นจนแท้ง และเมื่อถูกญาติๆ ซักถาม นางได้กล่าวคำเท็จ (มุสาวาท) และสบถสาบานอย่างรุนแรงว่า หากตนทำจริง ขอให้ได้กินเนื้อบุตรของตนเอง ด้วยผลแห่งบาปกรรมทั้งสองประการ คือ การทำลายครรภ์ (ปาณาติบาต) และ การพูดมุสาวาท จึงทำให้ต้องมาเสวยวิบากกรรมอันแสนสาหัสนี้ในเปตโลก

ภายหลัง นางเปรตได้ขอร้องให้พระเถระช่วยบอกแก่สามีของตนเพื่อทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ พระเถระจึงได้อนุเคราะห์และบอกกล่าวแก่กฏุมพี (สามี) ให้ถวายทานและอุทิศส่วนกุศลให้นาง ด้วยอานุภาพแห่งบุญนั้น ทำให้นางเปรตพ้นจากความทุกข์และได้รับสุขสมบัติ

คำสอนหลักและข้อคิดจากพระสูตร:

  • โทษของความริษยา: ความริษยาและความพยาบาทนำไปสู่การทำกรรมชั่วที่หนักหนา เช่น การทำลายชีวิตผู้อื่น
  • โทษของการพูดมุสาวาทและการสบถ: การพูดเท็จและสาบานตนด้วยเรื่องร้ายแรงส่งผลให้ได้รับวิบากกรรมที่ตรงตามคำสาบานนั้นในภพภูมิเบื้องหน้า
  • อานุภาพแห่งบุญและการอุทิศส่วนกุศล: การทำบุญตักบาตรและอุทิศส่วนกุศลสามารถช่วยเหลือผู้ที่ล่วงลับไป
    • โทษของการพูดมุสาวาทและการสบถ: การพูดเท็จและสาบานตนด้วยเรื่องร้ายแรงส่งผลให้ได้รับวิบากกรรมที่ตรงตามคำสาบานนั้นในภพภูมิเบื้องหน้า
    • อานุภาพแห่งบุญและการอุทิศส่วนกุศล: การทำบุญตักบาตรและอุทิศส่วนกุศลสามารถช่วยเหลือผู้ที่ล่วงลับไปในทุคติให้พ้นจากความทุกข์ได้
    อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
    ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-13