สัตตปุตตขาทิกเปติวัตถุ

สัตตปุตตขาทิกเปตวัตถุ (เรื่องเปรตผู้กินลูก ๗ คนของตน) ปรากฏในขุททกนิกาย เปตวัตถุ เล่มที่ ๒๖ ว่าด้วยผลแห่งกรรมของหญิงนางหนึ่งที่ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสในโลกของเปรต เนื่องจากการกระทำในอดีตชาติที่เต็มไปด้วยความริษยาและความอาฆาตพยาบาท

เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อพระมหาโมคคัลลานเถระได้เดินทางไปในเปตวิสัยและพบกับเปรตหญิงตนหนึ่งที่มีรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว กำลังกระทำการอันโหดร้ายคือการกินลูกของตนเองทั้ง ๗ คนด้วยความหิวโหย พระเถระจึงเกิดความสงสัยและสอบถามถึงสาเหตุแห่งวิบากกรรมนั้น เปรตหญิงจึงได้เล่าเรื่องราวในอดีตชาติของนางว่า:

• ในอดีตชาติ: นางเป็นภรรยาหลวงที่มีความหึงหวงรุนแรง เมื่อสามีนำภรรยาน้อยเข้ามาและนางนั้นตั้งครรภ์ หญิงผู้นี้จึงวางแผนทำร้ายด้วยการแอบใส่ยาพิษลงในอาหารจนทำให้ภรรยาน้อยแท้งลูกถึง ๗ ครั้งติดต่อกัน
• การอาฆาต: ก่อนตาย ภรรยาน้อยได้ตั้งจิตอธิษฐานขอจองเวรข้ามภพข้ามชาติ โดยขอให้ตนได้กินลูกของหญิงใจร้ายผู้นี้คืนบ้าง
• วิบากกรรม: ด้วยกรรมที่ทำไว้ทั้งการฆ่าทารกในครรภ์และความพยาบาทผูกเวร ส่งผลให้หลังจากเสียชีวิต หญิงใจร้ายต้องไปเกิดเป็นเปรตและถูกภรรยาน้อยที่มาเกิดเป็นยักษิณีตามมาจองเวร โดยการแย่งชิงลูกของนางมากินเป็นอาหารซ้ำแล้วซ้ำเล่าตามคำอธิษฐาน

บทสรุปและข้อคิด: เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์สอนใจถึง "กฎแห่งกรรม" ที่เที่ยงธรรม การกระทำใดๆ ที่เบียดเบียนผู้อื่นโดยเฉพาะการทำลายชีวิต ย่อมส่งผลสะท้อนกลับมาอย่างสาสม การผูกพยาบาทจองเวรมีแต่จะทำให้ทุกฝ่ายต้องเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสารด้วยความทุกข์ทรมานไม่สิ้นสุด พระธรรมคำสอนนี้จึงเน้นย้ำเรื่องการมี "เมตตาธรรม" และการอโหสิกรรมต่อกัน เพื่อตัดวงจรแห่งความอาฆาตและหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง