สัตตปุตตขาทิกเปติวัตถุ

สัตตปุตตขาทิกเปติวัตถุ เป็นเรื่องราวในขุททกนิกาย พระไตรปิฎก ที่แสดงถึงผลแห่งกรรมชั่วอันเผ็ดร้อนของนางเปรตตนหนึ่ง ซึ่งต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสในเปตโลก ด้วยวิบากกรรมจากการทำแท้งและการพูดคำสัตย์สาบานอันเป็นมุสา

สาระสำคัญและเหตุการณ์ในเรื่อง:

• จุดเริ่มต้นของบาปกรรม: หญิงผู้เป็นภริยาหลวงแห่งหมู่บ้านใกล้กรุงสาวัตถี เกิดความลำพองใจว่าตนมีบุตรหนุ่มแน่น ๒ คน จึงแสดงความดูหมิ่นสามี สามีจึงนำภริยาใหม่มาครอง
• การกระทำอกุศลกรรม: ภริยาหลวงเกิดความริษยาและจิตประทุษร้าย จ้างหมอให้ทำลายครรภ์ของภริยาใหม่ซึ่งมีอายุครรภ์ได้ ๓ เดือนจนหลุดตกออกไป
• คำสบถและมุสาวาทอันร้ายแรง: เมื่อถูกญาติซักถามและขู่เข็ญ นางปฏิเสธความผิดและได้กล่าวคำสบถสาบานพร้อมพูดมุสาอย่างรุนแรงว่า "ถ้าดิฉันทำชั่วอย่างนี้ ขอให้ดิฉันคลอดบุตรและกินเนื้อบุตรทั้งเช้าและเย็น ทั้งให้มีกลิ่นเหม็นเน่ามีแมลงวันตوم"
• ผลแห่งวิบากกรรมในเปตโลก: เมื่อนางทำกาละ (เสียชีวิต) จึงไปบังเกิดเป็นเปรตเปลือยกาย ผิวพรรณทราม มีกลิ่นเหม็นเน่า และมีหมู่แมลงวันตอม ต้องคลอดบุตรและเคี้ยวกินเนื้อบุตรของตนเองถึงวันละ ๑๔ คน (เช้า ๗ เย็น ๗) หัวใจเร่าร้อนดุจถูกไฟเผาตลอดเวลา ไม่เคยได้รับความเย็นหรือบรรเทาความหิวเลย แม้พระเถระผู้ทรงศีลผ่านมาพบและสอบถาม นางก็ได้เปิดเผยเรื่องราวทั้งหมดว่าเป็นผลจากกรรมทำแท้งและมุสาที่เคยทำไว้ในอดีตชาติ

คำสอนหลัก: พระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึงโทษภัยของการกระทำบาปอกุศล โดยเฉพาะบาปจากการทำลายชีวิต (ทำแท้ง) และการพูดเท็จสาบานตนด้วยเรื่องร้ายแรง ซึ่งวิบากกรรมตามสนองอย่างน่าสยดสยอง ผู้ศึกษาควรสังวรระวัง ไม่ควรประมาทในการทำกรรมใดๆ ทั้งด้วยกาย วาจา และใจ เพราะผลลัพธ์ย่อมตกแก่ผู้กระทำอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้