สุตตเปตวัตถุ

สุตตเปตวัตถุ (เปตวัตถุ เล่มที่ 26 ข้อที่ 23) เป็นเรื่องราวที่แสดงให้เห็นถึงผลแห่งกรรมของหญิงนางหนึ่งผู้เคยเป็นภรรยาของพราหมณ์ในเมืองสาวัตถี ซึ่งต้องไปเกิดเป็นเปรตผู้มีความหิวโหยอย่างหนัก โดยพระมหาโมคคัลลานเถระได้พบเห็นเปรตตนนี้ขณะลงจากภูเขาคิชฌกูฏ และได้สอบถามถึงสาเหตุแห่งการมาเกิดในภูมิเปรตนี้

เปรตตนนั้นได้เล่าถึงผลกรรมในอดีตของตนไว้ดังนี้:

• กรรมในอดีต: ในสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่ นางเป็นผู้มีความหึงหวงรุนแรง เห็นสามีปรนนิบัติหญิงอื่นจึงเกิดความโกรธแค้นและประทุษร้ายด้วยการผสมยาพิษลงในอาหารของหญิงนางนั้นจนถึงแก่ความตาย
• ผลแห่งกรรม: ด้วยบาปกรรมที่ทำอัตวินิบาตกรรมผู้อื่นด้วยความริษยา เมื่อตายไปจึงต้องไปชดใช้กรรมในนรกเป็นเวลายาวนาน และเมื่อพ้นจากนรกก็ยังต้องมาเกิดเป็นเปรตที่ทนทุกข์ทรมาน มีร่างกายซูบผอม ผิวพรรณหยาบกร้าน และมีความหิวโหยอย่างที่สุด
• ความสิ้นหวัง: เปรตตนนั้นได้พรรณนาถึงความทุกข์ที่ตนได้รับว่า ตนมีความหิวโหยอย่างมาก ต้องเที่ยวแสวงหาอาหารแต่ก็ไม่พบ แม้เพียงน้ำหยดหนึ่งก็หาไม่ได้ ชีวิตเต็มไปด้วยความเศร้าโศกและไม่มีที่พึ่งพิง

บทเรียนจากพระสูตรนี้: พระสูตรนี้เป็นเครื่องเตือนใจให้เห็นถึงโทษของ ความริษยา และ ความโกรธแค้น ซึ่งเป็นกิเลสที่ผลักดันให้มนุษย์ทำบาปกรรมหนัก การเบียดเบียนผู้อื่นไม่ว่าจะด้วยกาย วาจา หรือใจ โดยเฉพาะการฆ่าฟันกันนั้น ย่อมนำพาชีวิตไปสู่หนทางแห่งความเสื่อมและต้องทนทุกข์ทรมานในอบายภูมิอย่างยาวนาน การรู้จักยับยั้งชั่งใจและมีเมตตาธรรมจึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยให้ชีวิตหลุดพ้นจากวิบากกรรมอันทุกข์ทรมานเหล่านี้ได้