อุตตรมาตุเปติวัตถุ

เรื่องราวนี้กล่าวถึงหญิงชราผู้หนึ่งในกรุงราชคฤห์ นางเป็นมารดาของพระเถระนามว่าพระอุตตระ เมื่อนางล่วงลับไปแล้วได้ไปเกิดเป็นเปรตด้วยแรงแห่งความตระหนี่ถี่เหนียวในทรัพย์สมบัติที่ตนมีอยู่ โดยนางมีสภาพร่างกายที่น่าเกลียดน่ากลัว หิวโหย และต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสในโลกของเปรต

วันหนึ่ง พระอุตตระเถระได้เดินทางไปบิณฑบาตและพบมารดาในสภาพเปรต นางได้ปรากฏกายขึ้นเพื่อขอความช่วยเหลือโดยกล่าวถึงความหิวโหยและความทุกข์ที่ได้รับ พระเถระเห็นมารดาในสภาพนั้นจึงเกิดความสลดใจและปรารถนาจะช่วยให้มารดาพ้นจากทุกข์ นางได้ขอให้พระเถระทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ โดยระบุเจาะจงถึงการถวายทานเพื่อการพ้นกรรม

พระอุตตระจึงได้จัดทำบุญถวายภัตตาหารแด่พระสงฆ์หมู่ใหญ่ แล้วตั้งจิตอุทิศส่วนกุศลให้แก่มารดาผู้ล่วงลับไปแล้ว ผลแห่งการทำบุญนั้นส่งผลให้นางพ้นจากสภาพเปรตและได้ไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์ มีร่างกายงดงาม มีทิพยสมบัติอันประณีต ต่อมานางได้ปรากฏกายในรูปเทพธิดาที่มีรัศมีรุ่งเรืองมาเข้าเฝ้าพระเถระเพื่อกล่าวขอบคุณและเล่าถึงความสุขที่ได้รับจากการที่พระเถระได้ทำบุญอุทิศไปให้

บทสรุปของเรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของบทบาทบุตรในการเกื้อกูลบุพการี และผลานิสงส์ของการทำทานเพื่ออุทิศส่วนกุศล ดังนี้:

• ความตระหนี่: เป็นเหตุปัจจัยสำคัญที่ทำให้สัตว์โลกต้องไปเกิดในอบายภูมิหรือภพภูมิที่ต่ำต้อย
• การอุทิศส่วนกุศล: เป็นทางออกสำคัญที่ช่วยให้ผู้ที่ล่วงลับไปแล้วในภพภูมิที่ยากลำบาก สามารถพ้นจากทุกข์และได้รับความสุขได้
• ความกตัญญู: การที่บุตรทำบุญอุทิศให้พ่อแม่เป็นหน้าที่อันประเสริฐ และเป็นการตอบแทนพระคุณที่ได้ผลจริงในทางธรรม