มิคลุททกเปตวัตถุ

มิคลุททกเปตวัตถุ (ว่าด้วยเรื่องเปรตผู้เป็นนายพรานเนื้อ) เป็นเรื่องราวในขุททกนิกาย เปตวัตถุ เล่มที่ 32 ซึ่งแสดงให้เห็นถึงผลแห่งกรรมของบุคคลผู้มีอาชีพเบียดเบียนชีวิตผู้อื่น แม้จะพยายามรักษาศีลหรือทำบุญในภายหลัง ก็ยากที่จะหลีกพ้นจากวิบากกรรมที่ได้กระทำไว้ในอดีต

เรื่องมีอยู่ว่า พระมหาโมคคัลลานเถระได้พบกับเปรตตนหนึ่งที่มีรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว มีกลิ่นเหม็นเน่าฟุ้งกระจาย และถูกฝูงสัตว์ร้ายรุมกัดกินอยู่ตลอดเวลา พระเถระจึงได้สอบถามถึงผลกรรมที่ทำให้ต้องมาทนทุกข์ทรมานเช่นนี้ เปรตตนนั้นจึงได้เล่าความเป็นมาในอดีตชาติว่า

• อาชีพเดิม: ในอดีตเขาเกิดเป็น นายพรานเนื้อ ผู้มีความโหดเหี้ยม ทำการฆ่าฟันสัตว์เป็นอาจิณตลอดชีวิตโดยไม่สำนึกในบาป
• การทำบุญ: แม้จะมีอาชีพฆ่าสัตว์ แต่ในวันหนึ่งเขาได้พบกับพระปัจเจกพุทธเจ้าและเกิดความเลื่อมใส จึงได้ถวายอาหารและข้าวน้ำด้วยความเคารพ
• ผลแห่งกรรม: ด้วยอานิสงส์จากการถวายทานแก่พระปัจเจกพุทธเจ้า ทำให้เขาได้รับสุขในเทวโลกและมนุษยโลกอยู่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง แต่เมื่อหมดสิ้นบุญกุศลนั้น ผลแห่ง บาปกรรม จากการฆ่าสัตว์ที่ทำมาอย่างยาวนานจึงส่งผลให้เขาต้องมาเกิดเป็นเปรตผู้ทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส

บทสรุปของเรื่องนี้สอนให้เห็นถึง กฎแห่งกรรม ที่มีความเที่ยงธรรม การทำบุญแม้เพียงเล็กน้อยอาจส่งผลให้ได้รับความสุข แต่การทำบาปโดยเฉพาะการฆ่าฟันเบียดเบียนชีวิตผู้อื่นย่อมส่งผลร้ายแรงและติดตามตัวไปทุกภพทุกชาติ ดังนั้นพระพุทธศาสนาจึงสอนให้พุทธศาสนิกชนงดเว้นจากการเบียดเบียน และหมั่นสั่งสมกุศลกรรมเพื่อเป็นที่พึ่งในอนาคต