เรวตีเปตวัตถุ

เรวตีเปตวัตถุ (ว่าด้วยเรื่องเปรตชื่อเรวตี) ปรากฏในขุททกนิกาย เปตวัตถุ เล่มที่ 26 พระไตรปิฏกฉบับภาษาไทย เป็นเรื่องราวที่พระมหาโมคคัลลานเถระได้พบเห็นเปรตหญิงผู้มีความเป็นอยู่ทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสในเปตวิสัย แล้วจึงสนทนาธรรมเพื่อสอบถามถึงผลกรรมที่ทำไว้ในอดีตสมัยที่ยังเป็นมนุษย์

ใจความสำคัญของเรื่องนี้กล่าวถึงนางเรวตี ซึ่งในอดีตเป็นภรรยาของคฤหบดีชื่อนันทิยะ นางเป็นสตรีที่มีนิสัยขี้หึงหวงและมีมิจฉาทิฐิ ไม่เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา ตรงกันข้ามกับสามีของนางที่เป็นผู้มีศรัทธาตั้งมั่นในการให้ทานและรักษาศีล เมื่อนางเห็นสามีทำบุญหรือต้อนรับพระภิกษุสงฆ์ นางมักจะด่าทอและกล่าววาจาให้ร้ายแก่พระสงฆ์เหล่านั้นอยู่เสมอ แม้สามีจะพยายามเตือนสติแต่นางก็ไม่ยอมรับฟัง

ผลกรรมจากการกระทำของนางเรวตีมีดังนี้:

• การด่าทอพระอริยบุคคล: การใช้วาจาหยาบคายด่าทอผู้มีศีลธรรมนำมาซึ่งวิบากกรรมที่รุนแรง
• มิจฉาทิฐิ: ความเห็นผิดที่ขัดขวางการทำความดี ทำให้ปิดกั้นโอกาสในการสร้างกุศล
• ผลแห่งกรรมในเปตโลก: เมื่อนางเสียชีวิตลงด้วยกรรมชั่วเหล่านั้น จึงต้องไปเกิดในนรกและต่อมาเป็นเปรตผู้หิวโหย มีรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว ได้รับความทุกข์ทรมานอย่างยาวนาน

บทสรุปของพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึง กฎแห่งกรรม อย่างชัดเจนว่า การกระทำใดๆ ย่อมส่งผลโดยตรงต่อผู้กระทำ หากบุคคลใดสร้างกรรมชั่วโดยเฉพาะการลบหลู่ผู้มีศีล ย่อมได้รับผลลัพธ์ที่เป็นทุกข์ในสัมปรายภพ ในขณะที่นันทิยะผู้มีจิตศรัทธาและตั้งมั่นในความดี ย่อมได้รับอานิสงส์แห่งบุญกุศลและเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ เรื่องราวของนางเรวตีจึงเป็นเครื่องเตือนสติให้ชาวพุทธสำรวมระวังทั้งกาย วาจา และใจ ไม่ให้ประมาทในการดำเนินชีวิต เพื่อไม่ให้ต้องพบกับชะตากรรมที่น่าเวทนาเช่นนี้