อัมพวนเปตวัตถุ

อัมพวนเปตวัตถุ (ว่าด้วยเรื่องเปรตผู้ได้รับผลกรรมจากอดีตชาติ) ปรากฏอยู่ในพระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เปตวัตถุ เล่มที่ 26 ซึ่งเป็นเรื่องราวที่แสดงให้เห็นถึงผลแห่งการกระทำอันเป็นบาปอกุศลและการได้รับวิบากกรรมในโลกหน้า โดยมีเนื้อความสำคัญดังนี้

เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อพระมหาโมคคัลลานเถระได้เดินทางไปในระหว่างทาง และได้พบกับเปรตตนหนึ่งที่มีรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว มีร่างกายดำมืดดุจถ่านไฟ ผอมโซ และเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน พระเถระจึงได้สอบถามถึงสาเหตุที่ทำให้เปรตตนนี้ต้องมาเสวยผลกรรมในสภาพเช่นนี้

เปรตตนนั้นได้เล่าถึงอดีตชาติของตนว่า เคยเป็นคนเข็ญใจในเมืองราชคฤห์ ได้กระทำความผิดไว้คือ:

• เคยกระทำอกุศลกรรมด้วยการด่าทอและดูหมิ่นมารดาผู้ให้กำเนิด
• แสดงความไม่กตัญญูและมักใช้ถ้อยคำหยาบคายต่อผู้มีพระคุณ
• ขาดการให้ทานและไม่มีการทำบุญกุศลใดๆ ไว้เป็นที่พึ่ง

ด้วยผลของกรรมชั่วที่ได้กระทำไว้กับมารดา ทำให้เมื่อสิ้นชีพไปจึงต้องไปเกิดในนรกภูมิ และเมื่อพ้นจากนรกแล้วเศษของกรรมยังตามมาส่งผลให้ต้องมาเสวยทุกขเวทนาในอัตภาพของเปรต ต้องทนหิวโหยและทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส โดยไม่มีใครจะสามารถช่วยเหลือได้นอกจากผลบุญที่ตนเองได้กระทำไว้เท่านั้น

บทสรุปของพระสูตรนี้เปรียบเสมือนเครื่องเตือนใจให้พุทธศาสนิกชนได้ตระหนักถึงความกตัญญูกตเวที โดยเฉพาะต่อมารดาบิดา ซึ่งเป็นผู้มีพระคุณอันยิ่งใหญ่ การประพฤติตนเป็นคนดี มีความอ่อนน้อม และหมั่นทำบุญกุศล ย่อมเป็นหนทางที่ช่วยคุ้มครองรักษาตนให้พ้นจากอบายภูมิและนำพาไปสู่สุคติโลกสวรรค์ได้ในที่สุด