อักขรุกขเปตวัตถุ

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อพระมหาโมคคัลลานเถระได้ลงจากภูเขาคิชฌกูฏพร้อมกับพระลักขณะ ได้พบเห็นเปรตตนหนึ่งที่มีรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว มีลักษณะพิเศษคือ มีอักษรจารึกอยู่ที่ร่างกาย ซึ่งเมื่อพระเถระสอบถามถึงสาเหตุแห่งความทุกข์ เปรตนั้นจึงได้เล่าเรื่องราวในอดีตให้ฟังว่า ตนเคยเป็นนายขมังธนูรับใช้พระราชา แต่ด้วยความประมาทและขาดสติจึงได้ทำกรรมชั่วไว้มาก

สาเหตุแห่งกรรมที่เปรตตนนี้ต้องมาเสวยทุกข์ มีดังนี้:

• การกระทำทางกาย: ในอดีตได้ใช้ลูกศรยิงผู้อื่นด้วยจิตที่คิดร้ายและมุ่งสังหาร
• การกระทำทางวาจา: เคยด่าทอและกล่าวคำสาปแช่งผู้อื่นด้วยวาจาหยาบคาย
• ผลของกรรม: การที่ปรากฏอักษรจารึกไว้ที่ตัว เปรียบเสมือนการประจานบาปกรรมที่ตนได้กระทำไว้ ซึ่งทำให้ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสและยาวนาน

บทสรุปของพระสูตรนี้เน้นย้ำให้เห็นถึงกฎแห่งกรรมที่เที่ยงธรรม เปรตตนนี้ไม่ได้เพียงแต่รับผลจากการฆ่าฟันเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการใช้ถ้อยคำที่สร้างความเจ็บช้ำน้ำใจแก่ผู้อื่นด้วย การที่อักษรจารึกอยู่บนตัวนั้นเป็นเครื่องเตือนใจว่า ทุกการกระทำที่ผ่านไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นทางกาย วาจา หรือใจ ล้วนทิ้งร่องรอยไว้ในจิตสำนึกและส่งผลตามมาเสมอ พระสูตรนี้จึงเป็นบทเรียนสำคัญสำหรับพุทธศาสนิกชนในการสำรวมระวังในการกระทำ เพื่อไม่ให้ต้องพบกับผลลัพธ์ที่น่าสมเพชและทุกข์ทรมานเช่นเดียวกับเปรตตนนี้ในอนาคต